Msza poranna z kazaniem o marności

Treść publiczna

Kazanie i refleksje: - Duch Święty jako dar w życiu chrześcijanina. - Św. Paweł poucza, aby czynić wszystko na chwałę Bożą. - Rozważanie o przemijaniu światowych dóbr i konieczności cieszenia się dniem z Bożym celem. - Wezwanie do ofiarowania trudów dnia Panu Jezusowi, nawiązanie do cierpienia i zaufania jak u Jana Marii.

Modlitwa i refleksja o życiu: Duchu Święty przyjdź, Duchu Święty przyjdź! Niech zagości, nadzieja zagości, niech miłość zagości w nas. Niech wiara zagości, nadzieja zagości, niech miłość zagości w nas. Duchu Święty przyjdź. Święty Paweł napisał w swoim liście, że czyjecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego, czynicie wszystko na chwałę Bożą, czyńcie. To znaczy, że każdy nasz dzień jest ostatecznie ukierunkowany na spotkanie z Bogiem. I choćby człowiek zdobył cały świat, a na swej duszy w szkodę poniósł, to co mu to pomoże? I to wydają się takie rozważania teoretyczne, ale w praktyce w naszym życiu tak się dzieje, że dobrze jest przeżywać każdy dzień jako dar Boga, jednocześnie wiedząc, że te dni przemijają i że ostatecznie to, co jest ziemskie, chociaż piękne i wspaniałe, bo Pan Bóg stworzył świat piękny i człowieka wspaniałego, jest wobec wieczystych radości tylko przemijaniem. O tym pisze Kohelet, którego słuchamy od trzech dni, że wszystko jest marnością, ale nie w tym sensie, że…

Nauka o trudnej drodze Chrystusa i ofiarowaniu dnia: To, co Pan Jezus mówi dzisiaj w Ewangelii, że S. C. będzie wydany w ręce ludzi. Jest to taka podstawowa trudność pewnie w chrześcijaństwie, dlaczego Pan Jezus musiał podjąć taką trudną drogę. Ale wiemy dlaczego. Dlatego że to, co zrobił Chrystus, jest w jakimś sensie, w jakimś procencie naszym udziałem. Nikt z nas nie pójdzie prawdopodobnie na krzyż, ale w życiu naszym jest tyle różnych bólów, ale też radości. Dlatego po raz kolejny ofiarujmy ten dzień Panu Jezusowi, a dzisiaj szczególnie też J. M., która cierpiała, ale ufała i cieszyła się w dniu Zmartwychwstania. Amen.