Msza za zmarłych - 18 sie 2026, 10:00

Treść publiczna

Homilia o świętości błogosławionej Sancji: - Porównanie życia błogosławionej Mario Sancji do ducha świętego Franciszka. - Podkreślenie znaczenia wewnętrznej „oliwy” – wiary, modlitwy, codziennych wyborów. - Psalm 45 jako osobisty dialog Boga z Sancją. - Wybór życia zakonnego i oddanie się Bogu jako droga do świętości. - Świętość jako proces codzienny, nie jednorazowe osiągnięcie. - Wskazanie na świętość jako spotkanie pragnień człowieka i Boga. - Duchowość franciszkańska jako inspiracja do służby i miłości bliźniego.

Rozważanie o świętości i miłości: Prowadzili ją nie tylko w zwyczajnej codzienności naszego życia, ale przede wszystkim mieli w sobie takie głębokie pragnienie, które towarzyszyło jej od zawsze: za wszelką cenę muszę zostać świętą. Za wszelką cenę, na przekór wszystkiemu. Świętość tę pokazywała każdego dnia, nie czekała na koniec, na czas swojej śmierci, ale objawiała ją na co dzień. To jest wyzwanie i zaproszenie dla każdego z nas, aby mieć lampę zapaloną i oliwę gotową zawsze, nie tylko w najważniejszym momencie, bo może się okazać, że nam zabraknie. Światłem tej lampy, oliwą lampy chrześcijańskiej jest miłość – miłość, która wyraża się w codzienności, w najmniejszym geście, miłość, która nie szuka poklasku, jest wymagająca i nie cofa się przed niczym. Tego uczy i do tego zaprasza nas święta Sancja oraz święty Franciszek, byśmy nie bali się posłuchać Pana Boga i nakłonić ku Niemu swojego ucha, byśmy nie zapominali o ludziach i o domu swego Ojca. Pan pragnie naszego piękna. On jest…