Msza powszednia z intencjami

Treść publiczna

Kazanie o przewodnictwie duchowym: - Refleksja na temat roli przewodnika duchowego na podstawie Ewangelii o niewidomych. - Jezus jako wzór i najlepszy przewodnik duchowy, który prowadzi każdego na jego poziomie. - Zachęta do samodoskonalenia i ostrożnego podejścia do oceniania innych. - Wskazanie, by najpierw usunąć belkę z własnego oka, zanim pomoże się innym z ich niedoskonałościami.

Ewangelia według św. Łukasza i wprowadzenie do rozważań o przewodnictwie: Alleluja, alleluja, alleluja. Bo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie. Alleluja. Pan z wami. Słowo Ewangelii według świętego Łukasza. Jezus opowiedział uczniom przypowieść. Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy dopiero w pełni wykształcony będzie jak jego nauczyciel. Czemu ty widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: 'Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku,' podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? O budniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego. Oto słowo Pańskie. W tej Ewangelii mowa jest o przewodniku. Pierwsze pytanie dotyczy tego, czy może niewidomy prowadzić niewidomego. Dzisiaj mówimy o takich ludziach, którzy przewodzą, pomagają nam, albo to jest trener.