Msza niedzielna z chrztem i różaniecem

Treść publiczna

Adoracja i rozważania różańcowe: - Modlitwa przedstawia Kościół jako winnicę należącą do Chrystusa; sakramentalne małżeństwa i powołania opisano jako jej kwiaty i owoce. - Rozważania zachęcają do słuchania Słowa Bożego, zaufania Bogu i odmawiania różańca. - Przywołano wezwanie Maryi: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek Syn mój wam powie”, oraz prośbę o wierność Jezusowi. - Zawierzono Niepokalanemu Sercu Maryi diecezję, parafię i rodziny.

Rozważanie o Słowie Bożym i Magnificat: Przychodzimy do Ciebie, Jezus Chrystus, aby także wsłuchiwać się w Twoje słowa, bo One są słowami życia wiecznego. A Twoje słowo to nie tylko informacja, ale mądrość dla naszej codzienności. Ono ubogaca i porządkuje nasze życie, rozświetla jego drogi. Bez Twojego słowa życie nasze byłoby zakryte ciemnością. Pieśnią chcemy odpowiadać na Twoje słowo, bo jest ono dla nas mądrością i światłem na drogach naszego życia. Chcemy wsłuchiwać się w Twoje słowo i odpowiadać na nie tak, jak przyjęła Twoja i nasza Matka o sercu niepokalanym, mówiąc Bogu fiat, i razem z nią chcemy żyć, śpiewając Magnificat: Wielbi dusza moja Pana. Ty wiesz, że czasem zdarza się nam, że zamiast wielbić Ciebie, wielbimy siebie, skupiając naszą uwagę na sobie, na naszych troskach, problemach i nawet nie zauważamy, jak w ten sposób stwarzamy sobie problemy i sami dla siebie stajemy się problemem. Uwolnij nas, Panie, od zapatrzenia się w siebie. Wielbić Pana. Radosną śpiewać…

Rozważanie o różańcu i Matce Bożej: Jezu Chryste, Ty wkroczyłeś w trudne dzieje człowieka przez niepokalane serce Twojej Matki. Przez swoją Matkę dajesz nam do ręki różaniec. Wkroczyłeś w ruiny naszych osobistych marzeń, doświadczeń, niepowodzeń, słabości i lęków. Po grzechu pierworodnym znaleźliśmy się w trudnej sytuacji, z której sami o własnych siłach wyjść nie możemy, a jego skutki wciąż dają o sobie znać. Dlatego, Jezu Chryste, zostałeś przez Ojca posłany na świat, aby tę trudną sytuację po grzechu pierwszych rodziców rozwiązać. Twoje przyjście było objawieniem Bożego miłosierdzia wobec nas. Wszedłeś w nasze ruiny, które sami spowodowaliśmy, ale sami nie możemy z nich wyjść. Wkroczyłeś w ruiny podzielonych rodzin i społeczności. Wkroczyłeś w ruiny narodów pogrążonych w konfliktach, wojnach, przemocy, chłodzie i głodzie. Czynisz to, aby nas z nich wyprowadzić. Jezu Chryste, Ty solidaryzujesz się z losem człowieka. Dlatego Twoje przyjście na świat było zapowiedzią, że ostateczne…