Msza poranna dziękczynna

Treść publiczna

Kazanie o Eucharystii i miłosierdziu: - Eucharystia jako pokarm dla grzeszników, nie dla doskonałych. - Znaczenie rozróżnienia między grzechem ciężkim a lekkim w dostępie do Komunii Świętej. - Przestroga przed surowością i przypomnienie o miłosierdziu Boga. - Zachęta do ufności w przyjmowaniu Eucharystii jako źródła uzdrowienia duchowego.

Kazanie o Eucharystii i Miłosierdziu Bożym: To nie pierwszy raz, kiedy Pan Jezus jest posądzany o złe zachowanie w związku z jedzeniem. Jest posądzany o to, że ma demona. Przyszedł Jezus, Syn Człowieczy, a mówią, to żarłok, pijak, przyjaciel poborców i grzeszników. Dziś faryzeusze stawiają zarzut Jezusowi, uczniom, że oni karmią się zbożem w szabat. Także my możemy mieć swoich faryzeuszy, którymi mogą być choćby skrupuły. Nie wolno ci przystępować do Komunii Świętej, bo zgrzeszyłeś, bo jesteś nieczysty, bo nie jesteś doskonały. Wiemy, że w imię surowości potrafimy odmówić sobie w sposób nieuzasadniony pokarmu dla naszej duszy. Ale pamiętajmy, że grzechy powszednie gładzi choćby uważne, pobożne wyznanie, zrobienie znaku krzyża czy posłużenie się wodą poświęconą. I na początku każdej Eucharystii, w akcie naszego pokory, zostają nam odpuszczone grzechy lekkie. Tylko grzech ciężki, czyli taki, który na co dzień człowiek może nieświadomie popełnia, tylko grzech ciężki, uczyniony…