Msza poranna z kazaniem o miłości

Treść publiczna

Kazanie: - Refleksja nad korzyścią ducha ponad zyskiem świata. - Naśladowanie Chrystusa jako wezwanie do miłości i przemiany życia. - Przykłady świętych i wymóg poważnego traktowania nauk Jezusa.

Rozpoczęcie kazania o naśladowaniu Chrystusa: Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Chwała Ojcu z tego razu... W moim życiu, u mniejszych dzieci, może pierwszy, może drugi, może trzeci. Pomimo mojej natury, na serio Jego słowa skierowane do... bądź przy... jest wymagająca. O Jezu, nie chcę takiej miłości, którą oferuje świat. Nie chcę miłość czystą, dobrą, żarliwą, piękną.

Kazanie o miłości i naśladowaniu Chrystusa: Kiedy ochylamy się nad Ewangelią, widzimy: cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby całość Francyska? Tak nasuwa mi się taki przykład św. Damiana. Zdecydował się, że pojedzie dotręgowany, przywitany z pokojem, przywitany ze słowem Boga. I zawsze do Niego mówił na Mszy Świętej na Kazach. Moi drodzy, jedno z poranków, kiedy wstało światło, zostawiamy się z Chrystusem, choć On jest większy, ale mamy uczynić z Jezusem w ten pierwszy piątek miesiąca tę miłość i dobro, do których On mówi, że z Jezusem więcej mogę uczynić. Mogę zmienić siebie, mogę zmienić rodzinę. Panie Miłosierdzia Bożym, w życiu naśladować schodę Zbawiciela. Ciebie prosimy, Chrystusa. Ciebie prosimy za świętej pamięci. Ciebie prosimy, powinniśmy się modlić oni sami, ale sami za nasze modlitwy.