Msza poranna z modlitwa za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o wierze i prośbie: - Porównanie postawy dziecka domagającego się czegoś do postawy wobec Pana Jezusa. - Wzmianka o naruszeniu norm przez Jezusa i relacji z pogankami. - Zauważenie wielkich pokładów wiary u pogan i misjonarzy. - Zachęta do dziecięcej, prostej wiary w Boga.

Kazanie o wierze i prośbie: Tak jak dziecko szarpie swojego tatę za spodnie, za nogawkę i mówi: tato, tato, kup mi to albo coś tam załatw, i ojciec później mięknie sercem i spełnia tę prośbę, bo odkłada sobie od ust, a dla dziecka trzeba spełnić jakiś kaprys, bo inni to mają, a dziecko jeszcze tego nie ma. I właśnie tak Pan Jezus postępuje, że potrzebuje i czeka. Kiedy będziemy Go tak szarpać? Oni się przyglądają tej scenie i wiedzą, że Jezus naruszył pewne normy, zwrócił się do poganki. Kiedyś też byli tacy nieco zawiedzeni, bo z Samarytanką, też z poganką, z pozagranicza. Są takie wielkie pokłady wiary. To, co dzisiaj misjonarze opowiadają, że nie trzeba dużo tych nauk, kiedy zgłaszają się do chrztu, żyją wedle wskaźnika ewangelicznego.