Msza poranna z modlitwą za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o miłosierdziu i hierarchii w Królestwie Bożym: - Miłosierdzie i dobroć Boga jako miara prawdziwej wielkości. - Przypomnienie, że ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. - Wartość postawy pasterskiej: troska o najsłabszych i zagubionych. - Krytyka zazdrości i zachęta do zaufania Bożej hojności.

Kazanie o miłosierdziu i hierarchii w Królestwie Bożym: Przyjacielu, nie czynię Ci krzywdy, czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź co Twoje i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak Tobie. Czy mi nie wolno czynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry? Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. Oto słowo Pańskie. Oto Słowo Pańskie. Więc już wiemy, jak to jest, że ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi. Jest to tak, jak z pasterzami: miarą wielkości pasterza jest to, że postawiony na pierwszym miejscu miał służyć przede wszystkim ostatniej owcy, tej najsłabszej, najbardziej i zagubionej. Jeśli to robi, naprawdę będzie pierwszy. Jeśli o tym zapomni, zacznie paść siebie samego, ten pierwszy stanie się ostatnim. Jest jak z tymi robotnikami, których gospodarz dobry zaprosił do pracy ze swojej winnicy. On chce każdemu dać to, co słuszne, a w jego oczach słusznym jest być hojnym. Można się skupić w pracy albo na własnym wysiłku, albo…