Msza święta w intencji środków społecznego przekazu

Treść publiczna

Homilia o sprawiedliwości Bożej i życiu duchowym: - Wyjaśnienie przypowieści o robotnikach, podkreślające różnorodność Bożych darów i powołań do świętości. - Przestroga przed ludzkim porównywaniem się i zazdrością oraz zachęta do relacji z Bogiem widzianej przez pryzmat serca. - Podkreślenie, że wszyscy jesteśmy wynagrodzeni ponad miarę przez Boga, mimo różnic w wkładzie czasowym i zdolnościach.

Homilia o sprawiedliwości Bożej i życiu duchowym: Siostry i bracia, gdyby zestawić tę dzisiejszą przypowieść o robotnikach w winnicy na przykład z takim Psalmem 127, który mówi, że daremne jest wstawanie przed świtem, wysiadywanie do późna. Dla nas, którzy jemy chleb zapracowany ciężko, bo Pan Bóg i we śnie obdarza tych, których miłuje. Gdybyśmy dołożyli do tego jeszcze parę podobnych wersetów z Ksiąg Mądrościowych, moglibyśmy dojść do wniosku, że Pan Bóg namawia nas do kombinowania, bezczynności i nieróbstwa. Że nie opłaca się starać, zrywać do roboty, skoro i tak wszyscy otrzymają po równo. Po co więc toczyć duchowe walki przez całe życie, po co się wysilać w pracy nad sobą, zdobywać jakieś duchowe sprawności, kiedy to wszystko nie ma znaczenia? Tak moglibyśmy pomyśleć, gdybyśmy byli jakimiś sekciarzami, którzy wyrywają z kontekstu odpowiadające im wersety, potem zestawiają ze sobą i pozują na autorytety. Wystarczyłoby przytoczyć jeszcze inny werset z nauczania świętego Pawła,…