Koronka do Miłosierdzia Bożego - 14 wrz 2026, 15:00

Treść publiczna

Kazanie: - Refleksja nad miłością i solidarnością wyrażoną poprzez gest dzielenia się grobem po zmarłej kobiecie. - Zaproszenie do osobistej relacji z krzyżem jako kluczem do zbawienia. - Krzyż jako znak szaleńczej miłości Boga, który dał swojego Syna dla zbawienia świata. - Obrazy teologiczne o oblubieńczej miłości Boga do człowieka i jedności Chrystusa z umiłowanymi na krzyżu.

Rozważanie o znaczeniu krzyża i dar modlitwy: Święto Podwyższenia Krzyża wiąże się z odnalezieniem przez św. Helenę na początku IV wieku krzyża, na którym umarł Pan Jezus. Zapytajmy i siebie o nasz szacunek i miłość względem Krzyża Świętego. W modlitwach pamiętajmy też o dzieciach, młodzieży i wychowawcach trwających w tym tygodniu wychowania. A ten nasz dzisiejszy dar ofiarujemy, modląc się o Boże błogosławieństwo, opiekę Matki Bożej i wstawiennictwo św. Faustyny dla wspólnoty sióstr karmelitanek, o wieczystą adorację z Bydgoszczy i ich rodzin oraz modlimy się o Boże błogosławieństwo dla E. T. z okazji urodzin.

Homilia o krzyżu i miłości Boga: Miało miejsce dzisiaj pogrzeb 49-letniej kobiety, która nie miała krewnych w kraju. A potem przyjechała do Polski i również tutaj nie miała swojej rodziny. Kiedy pojawiła się kwestia pochówku, jedna z osób, która jej towarzyszyła w chorobie, zadeklarowała, że odstąpi jej połowę swego grobu. To piękny wyraz miłości, solidarności. Ta starsza osoba podzieliła się z tą zmarłą miejscem w swoim grobie. Dlaczego dzisiaj, drodzy siostry i bracia, przywołuję te historie? To pokazuje, na ile stać człowieka. Możemy w naszym życiu uczynić miejsce dla innego, za życia dzielić się z nim swoimi dobrami, miłością. Możemy nawet kogoś ugościć w swoim grobie. Ale pytanie jest: i co potem? I co dalej? Jakże smutne byłoby życie, gdybyśmy dzisiaj z Ewangelii wyczytali tylko pierwsze zdanie: Nikt nie wstąpił do nieba. A Jezus potem opowiada historię o tym, że jednak jest to możliwe. Bóg chce z nami się podzielić swoim własnym życiem i otworzyć nam drogę do tego miejsca,…

Homilia o miłości na krzyżu: Kiedy miarą miłości do człowieka stała się śmierć z miłości. Jak mówią mistycy, wtedy Bóg Ojciec umarł za swoją oblubienicę i wręczając jej obrączkę z krzyżowego gwoździa, chciał ostatecznie ją zaślubić i przekonać o tym, jak bardzo jest umiłowana. Nie ma potężniejszego znaku, który ma nas przebudzić do tego, abyśmy poczuli się kochani. Księga Pieśni nad Pieśniami mówi, że oblubienica budzi się właśnie pod drzewem krzyża. Rany Chrystusa są tym zapewnieniem, jak bardzo Cię umiłowałem.