Koronka do Miłosierdzia Bożego

Treść publiczna

Homilia o miłosierdziu Bożym: - Miłosierdzie Boże jako coś nowego i nieprzewidywalnego. - Św. Faustyna i odkrywanie Boga miłosiernego, nie osądzającego. - Pierwszy piątek miesiąca jako dzień spotkania z Chrystusem-oblubieńcem. - Chrześcijaństwo zaczyna się od spotkania z Jezusem, a nie od wyrzeczeń. - Zaproszenie do dwóch kroków: rezygnacji z osądzania i otwarcia się na Bożą łaskę. - Ufność jako przeciwieństwo osądzania, zachęta do pozostawienia ostatniego słowa Bogu.

Homilia o miłosierdziu Bożym: Nie chcemy przewidzieć działania Boga, że nic już nas nie zaskoczy. Tymczasem miłosierdzie Boże zawsze przychodzi jako coś nowego. Każdego dnia jako coś nowego. Kiedy święta Faustyna słyszała słowo Jezusa o Jego miłosierdziu, odkrywała Boga większego niż ludzkie wyobrażenia o Bogu. Odkrywała nie Boga, który tylko osądza, ale Boga, który pierwszy wychodzi na spotkanie grzesznika. Nie Boga szukającego pretekstu do potępienia, ale Ojca szukającego drogi ocalenia Jego Syna. Właśnie dlatego pierwszy piątek miesiąca nie jest jedynie dniem nabożeństwa czy jakiegoś religijnego obowiązku. Jest dniem spotkania z oblubieńcem. Jezus w Ewangelii mówi, że obecność oblubieńca jest powodem radości i chrześcijaństwo nie zaczyna się od postu, wyrzeczenia czy jakiegoś szczególnego wysiłku. Chrześcijaństwo zaczyna się od spotkania z Chrystusem, z Jezusem, który przychodzi do człowieka. I to jest najgłębszy sens dobrej nowiny. Bóg sam przyszedł do człowieka w Jezusie…

Modlitwa na zakończenie homilii: A kiedy przyjdzie ten dzień, w którym On objawi, ujawni zamiary serc, abyśmy usłyszeli nie słowo potępienia, lecz słowo, które wypływa z Jego miłosiernego serca, słowo, które brzmi: Przyjdź, jesteś mój, zaufałeś mi. Przychodząc do boskiego serca, przedstawmy Panu Jezusowi pokorne modlitwy i błagania: Panie Jezu, którego serce jest pełne miłości i miłosierdzia, prowadź naszego papieża Leona, biskupa Grzegorza, wszystkich prezbiterów i diakonów drogą świętości. Ciebie prosimy, Panie Jezu, którego serce jest zranione...