Msza wieczorna dziękczynna z kazaniem

Treść publiczna

Rozważanie o kształtowaniu duchowym: - Człowiek jest jak naczynie garncarskie, które kształtuje Bóg. - Po śmierci nie ma już możliwości zmiany, lecz jest czyściec jako oczyszczenie. - Konieczność korzystania z Bożych darów i Słowa Bożego dostępnego w Kościele. - Przykład św. Pawła jako dojrzałego duchowo człowieka korzystającego z Starego i Nowego Testamentu. - Wzmianka o potrzebie pokuty, modlitwy, jałmużny i otwarcia się na Ducha Świętego.

Rozważanie o kształtowaniu duchowym człowieka: Czasem kogoś w domu, mąż, żona, dzieci, rodzice, czasem sąsiad dobry, czasem jakiś mądry człowiek, uczciwy, życzliwy. I oni wszyscy w rękach Bożych stają się tymi garncarzami dla nas. I warto nad tym pracować do czasu, dopóki żyjemy, bo jak już umrzemy, to jest tak jak ten garnek wypalony. Jego się już ukształtować nie da. Jak się go wypaliło, już jest sztywny, twardy. Można go tylko rozłupać, złamać, rozbić, ale już nie można od nowa go utworzyć. Bo tak jest człowiekiem, który umarł i po śmierci tylko możemy otrzymywać jakiś szlif, jakbyśmy powiedzieli jakieś wygładzenie, jakieś poprawki. Dlatego mówimy, że po śmierci Pan Bóg daje nam łaskę takiego oczyszczenia, takiego jeszcze upodabniania się, odrzucenia tego wszystkiego dzięki pokucie, cierpieniu, ale także modlitwie Kościoła, modlitwie najbliższych, przez jałmużnę, post i modlitwę. Pomagamy tym ludziom, żeby byli tym pięknym naczyniem, w którym mieszka Bóg. Bo przyjdzie taki czas,…