Msza powszednia - 14 paź 2026, 18:42

Treść publiczna

Kazanie: - Rozważano, czy kobiecość można sprowadzić do godności, siły i odwagi; kaznodzieja mówił o odmiennym sposobie patrzenia na świat kobiet i mężczyzn. - Przytoczono obserwację, że mężczyzn często postrzega się jako nastawionych na działanie, a kobiety jako wnoszące piękno. - Kaznodzieja zauważył, że młodzi ludzie mogą wstydzić się okazywania wiary, i przeciwstawił temu otwartość starszych osób. Wypowiedź urywa się w trakcie opowieści o rodzinie.

Homilia o godności i różnicach między kobietą a mężczyzną: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Mówię zawsze, zawsze człowiek staje taki pełen pokory przy tych wszystkich konferencjach, bo myślę, że gdybyśmy posłuchali niejednej z was, moglibyśmy się wiele pięknych rzeczy dowiedzieć o życiu, o tym wszystkim. Gdy tak w internecie się szuka, czy znam moich kolegów, którzy głoszą te wszystkie konferencje też dla kobiet, bo to i dzielne niewiasty i jakieś inne. To zazwyczaj te tematy poruszane to jest godność kobiety, siła kobiety, odwaga kobiety. No właśnie, ale czy na tym tylko polega kobiecość? Można by się było zastanowić. Gdybym zapytał mężczyzn, z waszych mężów, o czym wam powiedzieć, to myślę, że byłaby to konferencja też ciekawa, ale mogłaby być pełna wyrzutów, nie? Bo jak to jest? Mężczyzna i kobieta, bo my się różnimy, bo jesteśmy inni, bo każdy ma swoje patrzenie na świat. Kiedyś ksiądz Pawlukiewicz tak fajnie powiedział, że kiedy wejdziemy do galerii sztuki i może być pięć…

Refleksje o wierze i młodych ludziach: Na przykład w kościele gdzieś tam, to wszystko fajne. Ale jeżeli chodzi o młode kobiety, kiedy mijamy się gdzieś na chodniku, rzadko kiedy jest uśmiech, rzadko kiedy jest 'szczęść Boże' albo 'niech będzie pochwalony Jezus'. Mam wrażenie, jakby młode kobiety, nie tylko młode kobiety, bo mężczyźni też jakby się mnie wstydzili. Jakby trochę wstydzili się swojej wiary. A mam takie starsze panie, tak jak w każdym kościele, które codziennie modlą się różaniec, jest niesamowite. Stoję na środku Lidla, jest tam taka pani Hania, ona ma prawie 90 lat i krzyczy: 'Proboszczu, proboszczu!' i posyła buziaczki, 'Proboszczu, tu jestem.' Uśmiechają się, machają, nie mają z tym problemu. Kiedyś rozmawiałem z moją koleżanką, jej mama była taka ostra, i tak rozmawiam z tą koleżanką, a ona mówi: 'Wiesz co mnie najbardziej denerwuje? Że moje dzieciaki tak kochają moją mamę i idą do niej i mówią: jakbyś ty była taka jak babcia, to by w domu było dobrze.' I ta moja…