Kazanie
Msza niedzielna za zmarłych
2026-08-23 • Jasna Góra - Klasztor OO. Paulinów w Częstochowie
- Za M. J. P., z okazji pierwszej rocznicy ślubu, o błogosławieństwo dla rodziny. - Za Radosława, o błogosławieństwo i opiekę Matki Bożej. - Za Luizę z…
Treść publiczna
Kazanie o Bogu ukrytym: - Jezus jako Mesjasz, który nie szuka rozgłosu ani chwały. - Biblia ukazuje Boga jako ukrytego, tajemniczego, jednocześnie objawionego. - Bóg ukrywa się, by pozostawić ludziom wolność odkrywania. - Przykłady: Eucharystia jako ukrycie Boga w chlebie; sanktuarium Św. Michała Archanioła w Monte San Angelo. - Zachęta, by i ludzie nie obnosić się ze swoimi darami, ale zachować pokorę i ciekawość duchową. - Symbolika tajemnicy jako bodziec do dociekania prawdy i miłości Boga.
Rozważanie o Bogu ukrytym: Nie mówili publicznie, kim on jest. Nie szukał sławy? Nie otworzył gabinetu w Kafarnaum? Nie żądał zapłaty za żadną z wyświadczonych łask? A ty, jak często robisz coś na pokaz, by zyskać u innych posłuch? Jak często zrobiłeś coś z potrzeby serca, a nie chorej ambicji? Pieniądze, medale, ordery, pochwały, dyplomy, uznanie. Pewnie to wszystko nam jest potrzebne, bo miło, kiedy ktoś docenia nasz wysiłek. Ale w żadnym działaniu nie mogą one być celem. I o tym dzisiaj Bóg mówi w swoim liście do człowieka. To ukrywanie się Boga od początku świata jest zdumiewające. Jest Bogiem ukrytym, skromnym, tajemniczym. I jego słowa również są takie. Z. P., jak i Luther zwrócili na to uwagę, że prawdomówny Bóg jest jednocześnie Bogiem ukrytym i nie chce ujawnić swojego imienia, a więc w sposób oczywisty objawić swojej istoty. Jak zaś powiedział K. B., jest Bogiem, który objawiając siebie jednocześnie się ukrywa. I ukrywając siebie, objawia się jednocześnie. Ukrywa się w…
Refleksja po Komunii Świętej: Najświętszy Sakrament – jak wielki cud uczynił Bóg, że chleb przemienił się w ciało swoje. Będziemy pożywać z tego chleba życia. Święty, mocny, nieśmiertelny, święty, mocny, nieśmiertelny. Boją się głowy, bo gdy patrzą na Jego oblicze, wszyscy niebiescy duchowie... (fragment przerywa się).
Homilia o wyzwaniach codzienności i kapłaństwie powszechnym: W tym momencie kończy się msza święta sakramentalna, ale rozpoczyna się msza naszego życia. I to my jesteśmy celebransami właśnie w tej mszy naszego życia. Każdy z was, kochani, już w momencie Chrztu Świętego otrzymał dar kapłaństwa powszechnego. I tak jak my kapłani stajemy przy tym ołtarzu i nikt z was nas tutaj nie ma prawa zastąpić, nie ma takiej możliwości, tak w waszej codzienności wy jesteście tymi kapłanami, mając dar kapłaństwa powszechnego do tego, żeby sprawować właśnie tę liturgię. I teraz, kiedy wchodzicie w tę waszą codzienność i w tej zwykłej waszej codzienności potraficie tę miłość z ołtarza, którą tu otrzymujecie, wkładać w tę codzienność, w te zwykłe czynności dnia, to wtedy w te zwykłe czynności dnia one są uwielbianiem Pana Boga. A co to jest uwielbianie Pana Boga? Kochani, uwielbianie Pana Boga to jest liturgia. Dlatego zobacz, przychodzisz na liturgię nie po to, żeby być na mszy świętej, tak jak…