Msza wieczorna z kazaniem o miłosierdziu i Eucharystii

Treść publiczna

Rozważania o Maryi i Eucharystii: - Czwarta tajemnica światła – Przemienienie na Górze Tabor. - Eucharystia jako dar Jezusa, który całkowicie się oddaje. - Poświęcenie się Matce Bożej jako droga do pełnego zawierzenia Bogu. - Oddanie serca Maryi od najmłodszych lat, w tym ślub w świątyni jerozolimskiej. - Znaczenie krzyża jako znaku zbawienia i wezwania do trwania przy Chrystusie. - Maryja jako Królowa i opiekunka Polski, szczególnie w odniesieniu do Jasnej Góry.

Rozważanie o poświęceniu się Matce Bożej: Chcemy być bliżej otwartego serca Jezusa, bliżej przymierza dwóch serc – przymierza, w którym Chrystus oddał swojej Matce człowieka. Dlatego człowiek przychodzi, aby z nią jako Matką obcować, otwiera przed nią swe serce i mówi jej o wszystkim. Włącza Maryję we wszystkie osobiste sprawy bliskich i nieznanych, narodu, świata. Poświęcenie to bowiem poszerza serce, które zaczyna pełni ufać i częściej obcuje z tym, komu zostało poświęcone. Dzięki temu, wbrew bolesnym doświadczeniom niezrozumienia i bezradności, może tworzyć zbawcze więzi z ludźmi. Gdy poświęcamy się Maryi, to oddajemy się Bogu, który daje życie. Pogłębiając swoje zawierzenie, przedłużamy moc zbawczego maryjnego Fiat i Jezusowego wykonało się. I wtedy tajemniczo dokonuje się w naszym sercu przymierze dwóch serc. Poświęcić świat niepokalanemu sercu Maryi, to znaczy przybliżyć się za pośrednictwem Matki do samego źródła życia, które wytrysło na Golgocie. Nie może nas nie wstrząsać i…

Rozważanie o krzyżu i jego znaczeniu: To znaczy wrócić pod krzyż Syna. Nie możemy uciekać od krzyża, choćby eliminowano ten znak z życia publicznego w imię tak zwanej tolerancji czy bezstresowego wychowania, wzorem zachodnich państw europejskich. To znak naszego zbawienia i w nim się rozpoznajemy. Im bliżej ukrzyżowanego, tym bardziej na nowo otwierają się nasze serca i widzą jaśniej niepojętą tajemnicę, że w przebitym sercu Zbawiciela jest źródło odkupienia świata.

Rozważanie o godzinie śmiertelnego smutku Pana Jezusa: Cieszą wędrownego trzecia bożliwego tam chciałbym spocząć, tam chciałbym być, tam przy sercu jest o Twoim życiu. Każdej nocy z czwartku na piątek uczynię Cię uczestniczką śmiertelnego smutku, któremu dobrowolnie poddałem się w ogrodzie oliwnym. A ten smutek, którego nie będziesz mogła pojąć, przyprawi Cię konaniem cięższym do zniesienia niż śmierć. Aby mi towarzyszyć w tej pokornej modlitwie, którą wtedy posyłałem do mego Ojca wśród udręczeń, będziesz wstawać między godziną jedenastą a dwunastą w nocy i leżąc krzyżem twarzą ku ziemi, łagodzić gniew Boży, błagać o zmiłowanie nad grzesznikami oraz osładzać boleść opuszczenia od apostołów, których zawiniłem tym, że jednej godziny nie mogli ze mną czuwać. Czynić będziesz to, czego Cię nauczę, mówiłeś do świętej Małgorzaty. My pragniemy odpowiedzieć na to wezwanie i zaproszenie, bo to niezwykły moment i godzina, kiedy chcesz uczynić nas uczestnikami śmiertelnego smutku. Zazwyczaj z…

Rozważanie o miłości i przebaczeniu: Panie Jezu Chryste, Twoja modlitwa w Ogrójcu zakończyła się, kiedy powiedziałeś: Wstańcie, chodźmy, oto zbliża się mój zdrajca, a później wyszedłeś naprzeciw Judasza i całej kohorty. Tego nas uczysz, Panie, abyśmy wobec zła tego świata potrafili razem z Tobą powstawać, by wyjść naprzeciw, by nie chować się. Ile razy wstydzę się uczynić znak krzyża, ile razy wstydzę się przyznać, że piątek to poszczę, bo to dzień Twojej śmierci. Ile razy zamiast dobrego słowa przychodzi moje narzekanie, moja obmowa, oszczerstwa. A Ty mówisz, abyśmy wyszli naprzeciw, ale nie z bronią. Nie tak jak Judasz z mieczami i kijami jak na zbójce, ale z miłością i przebaczeniem. I w tym kończącym się dniu właśnie o tym nam mówiłeś w słowach Ewangelii: Miłujcie waszych nieprzyjaciół, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, błogosławcie tym, którzy was przeklinają i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jezu, skąd wziąć siłę na to wszystko? Bo Ty dalej mówisz: jeśli…

Rozważanie o ufności i miłosierdziu: I dobrze, że tu jesteśmy, że w tej…