Modlitwa za powołania kapłanów - Jasna Góra

Treść publiczna

Kazanie o powołaniu i ewangelizacji: - Bóg daje powołania i sieje ziarno wiary, które musi trafić na dobry grunt. - Wzywanie do ciągłej modlitwy o powołania oraz o odwagę i otwarcie młodych na powołanie w wolności. - Znaczenie rodziny i środowiska jako wsparcia dla powołań. - Kapłaństwo hierarchiczne jest związane z sakramentami, szczególnie Eucharystią. - Zapowiedź wprowadzenia relikwii Karla Kutisa, patrona młodzieży.

Kazanie o powołaniu i ewangelizacji: A więc po prostu to, z czego wyrośliśmy, by te nasze korzenie utrzymywać i kolejne pokolenia, by te korzenie utrzymywały. I wtedy myślę, że odpowiedzi na te powołania będą, bo to jest wezwanie do nas wszystkich, do nas wszystkich, na całe życie. Bo teraz będąc Kościołem, będącą wspólnotą, my siebie zbawiamy, bo to jest najważniejsze, zbawić siebie w różnych układach, jako mąż, ojciec, matka, żona, osoba samotna, ksiądz, zakonnica. Pierwsze i najważniejsze zadanie to jest zbawić siebie i to robimy całe życie. Ale drugie zadanie, jesteśmy we wspólnocie Kościoła. Jesteśmy tym Chrystusem mistycznym i dajemy przykład tym, którzy nie widzą, którzy nie widzą sensu, którzy po prostu szukają tego. I to jest nasze ewangelizowanie, to jest to, co Chrystus mówił do apostołów, idźcie na cały świat, głoście Ewangelię. Każdy i każda po swojemu. To jest to kapłaństwo powszechne, bo kapłaństwo to hierarchiczne, to, do którego my należymy we trzech, to już są…

Stacja I: Pan Jezus na śmierć skazany: Stacja pierwsza. Pan Jezus na śmierć skazany. Kłaniamy Cię Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żadne najcięższe kary poniesione przez ludzi nie były w stanie wyrównać nieskończonej obrazy wyrządzonej Majestatowi Bożemu przez grzech pierwszych rodziców. Nasz dług wobec Boga spłaca ktoś, kto mu jest równy, a jednocześnie spłaca go jeden z nas, zdolny cierpieć i ofiarować dla wyrównania sprawiedliwości Bożej to, co ludzie mają najcenniejszego, część i życie. Wziąwszy na siebie nasze grzechy i zadośćuczyniwszy za nie, Chrystus udziela nam własnej swej sprawiedliwości, wlewając do naszej duszy łaskę uświęcającą, która nas czyni Synami Bożymi. Prze to przypatrzcie się powołaniu waszemu. Teraz sam Chrystus siedzący po prawicy Boga Ojca nie może cierpieć we własnej swej osobie rozważniej w oddzieleniu od ciała, jakim jest Kościół, ale cierpi jako głowa tego cierpiącego ciała, a to cierpienie ponoszą z nim niezliczone jednostki, do których spływa…

Modlitwa i rozważanie przed S. D.: Iść dalej. Znów leżysz powalony na ziemię z męczeniem. Jezu, za miłość płaci się tylko miłością. Chcę także trudzić się dla Ciebie aż do ostatecznego wyczerpania. Oddaję Ci wszystkie dotychczasowe trudy mojego życia. Oddaję Ci całe zmęczenie, utrudzenie, jakie mnie jeszcze czeka w życiu. Umacnia mnie jednak, umacniaj moją miłość, umacniaj moje serce. Niech służy wszystkim ochotnie, radośnie jak tamto Pawłowem. Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego ciała, którym jest Kościół. Jego sługą stałem się, aby każdego człowieka okazać doskonałym w Chrystusie. Po to właśnie się trudzę, walcząc Jego mocą, która potężnie działa we mnie. Okazujemy się sługami Boga przez wszystko, przez wielką cierpliwość wśród utrapień, przeciwności, ucisków, w chłostach, w więzieniach, podczas rozruchów, w trudach nocnych czuwaniach i w postach, w pracy i umęczeniu, często w czuwaniu, w głodzie i…