Msza niedzielna z intencją zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: wiara jako odpowiedź na Boże zaproszenie: - Strój weselny w przypowieści oznacza troskę o serce i życie zgodne z przyjętym zaproszeniem, a nie elegancki ubiór. - Bóg zaprasza każdego, także grzeszników i ludzi poranionych; sama obecność w kościele nie zastępuje życia Ewangelią. - Z okazji Dnia Papieskiego kaznodzieja przypomina hasło „Uczeń misjonarz”: najpierw słuchać Chrystusa i pozwalać Mu się prowadzić, a potem prowadzić innych własnym życiem. - Najlepszym hołdem dla św. Jana Pawła II jest podjęcie wezwania do świętości, przebaczenia i codziennego życia wiarą.

Homilia o uczcie weselnej i wartości serca: Moi kochani, jeszcze nie tak dawno w wielu naszych domach istniał taki piękny zwyczaj. W szafie wisiało ubranie, którego nie zakładało się na co dzień. Było przeznaczone na niedzielę, na święta, na ważne rodzinne uroczystości. Niekiedy ludzie mówili wprost, to jest moje ubranie do kościoła. I choć nie zawsze było ono nowe czy kosztowne, miało szczególną wartość, ponieważ przypominało, że niedziela nie jest zwyczajnym dniem, a spotkanie z Bogiem nie jest spotkaniem zwyczajnym. Dzisiaj co prawda wiele się pod tym względem zmieniło i nie ma w tym nic złego, dopóki pamiętamy, że o wartości człowieka nie świadczy jego ubranie. Można przecież przyjść do kościoła w eleganckim garniturze, a mieć serce pełne nienawiści. Można też uklęknąć w ostatniej ławce, w znoszonej kurtce, a nosić w sobie tak piękną wiarę, że niejeden człowiek mógłby jej pozazdrościć. Bo można wyglądać pięknie, a żyć brzydko. Można też wyglądać bardzo skromnie, a nosić w sobie…

Homilia o Bożej miłości i wezwaniu do uczestnictwa: Król jednak nie rezygnuje z uczty. Każe zaprosić wszystkich, których jego słudzy spotkają na drogach. Dobrych i złych, bogatych i biednych. Tych, którzy być może nigdy nie spodziewali się takiego zaszczytu. Jakże to piękny obraz Bożej miłości. Bo Bóg nikogo z góry nie przekreśla. On nie zaprasza wyłącznie świętych i doskonałych. Zaprasza również grzeszników, ludzi pogubionych, słabych, poranionych przez życie. Zaprasza każdego i każdą z nas. Ale jest w tej przypowieści moment bardzo niepokojący. Oto król dostrzega kogoś, kto nie ma stroju weselnego i pyta: przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? Nie chodzi tu oczywiście o jakieś eleganckie ubranie, chodzi o coś znacznie ważniejszego, o serce człowieka, który przyjął zaproszenie, ale nie zatroszczył się o to, aby odpowiedzieć na nie swoim życiem. Można bowiem być w kościele, a nie żyć po chrześcijańsku. Można znać wszystkie modlitwy, a nie umieć przebaczyć. Można…

Homilia o Janie Pawle II i wezwaniu do wierności jego nauce: Święty Jan Paweł II był właśnie takim uczniem Chrystusa. Zanim przemawiał do milionów, sam godzinami trwał na modlitwie. Zanim nauczał innych, nieustannie wsłuchiwał się w Słowo Boże. Jego wielkość nie polegała jedynie na tym, że potrafił porwać tłumy, ale na tym, że sam pozwolił Chrystusowi przemienić swoje życie. I dlatego przy tej okazji może warto postawić sobie takie niewygodne, wewnętrzne pytanie, czy my jeszcze jesteśmy uczniami Jana Pawła II, czy może już tylko strażnikami jego pomników. Potrafimy z dumą mówić o polskim papieżu, wspominać jego pielgrzymki, cytować jego słowa, oglądać fotografie i wzruszać się nagraniami sprzed lat. Ale Jan Paweł II nie potrzebuje naszego wzruszenia tak bardzo jak my potrzebujemy jego nauczania. Bo cóż z tego, że w domu mamy jego obraz, jeśli nie ma w tym domu przebaczenia? Cóż z tego, że pamiętamy jego słowa o miłości, jeśli sami nie potrafimy okazać jej najbliższym? Cóż z tego, że…

Rozważanie o Janie Pawle II i wierze czynnej: Co roku wspieramy zdolną młodzież z Dniem Zamożnych Rodzin przez Fundację Dzieło Nowego Tysiąclecia. To bardzo konkretny sposób, aby pamięć o Janie Pawle II nie ograniczała się do słów i uroczystości, ale przynosiła dobro drugiemu człowiekowi. Bo wiara nie może zatrzymać się na pięknych wspomnieniach, wzruszających uroczystościach i religijnych deklaracjach. Musi stać się…