Msza poranna z kazaniem o miłosierdzju

Treść publiczna

Kazanie o stracie, modlitwie i pokorze: - Kaznodzieja zestawił stratę Hioba, męczeńską śmierć św. Wacława i Jezusowe wezwanie do bycia najmniejszym. - Zachęcał, by nie kierować się logiką świata: „bądź pierwszy, bądź najlepszy”, lecz wybierać pokorę. - Pytał, czy potrafimy poświęcać czas osobistej modlitwie; modlitwa, choć niektórym może się wydawać stratą czasu, prowadzi do zyskania tego, co ważne. - Wezwał do myślenia o życiu wiecznym i proszenia Boga o pomoc.

Homilia o stracie i pokorze na przykładzie świętego Wacława: Umiłowani w Chrystusie Panu siostry i bracia. Wspólnie razem śpiewaliśmy refren psalmu responsoryjnego: Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowo. I chcemy dzisiaj, tak jak tutaj jesteśmy, wspólnie razem w miarę swoich możliwości i aktualnego stanu nakłonić to ucho do Bożego Słowa. A to Boże słowo, tak jakbyśmy może czasami myśleli, mówi dzisiaj do nas strata. Strata. Kiedy czytamy pierwsze czytanie z Księgi Hioba, to dostrzegamy tę ową stratę, ów brak. Kiedy przyglądamy się postaci dzisiaj wspominanego świętego Wacława, również jest strata. Strata swojego życia. I kiedy słuchamy Ewangelii, Jezus poucza swoich uczniów o tym, aby być pokornym, aby być najmniejszym. I to też jest strata pozycji, strata władzy, utrata jej. Można powiedzieć, że dzisiaj Duch Święty – może ktoś w nas tak myśli – że się troszkę pochorował, bo mówi zupełnie coś innego niż mówi świat. Świat mówi: bądź pierwszy, bądź najlepszy, wygrywaj. Pozyskuj. Takie…