Msza powszednia w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: - Siedzenie u stóp Jezusa oznacza postawę ucznia; Maria wybiera udział przy Panu, nazwany „najlepszą cząstką”. - Homilia podkreśla, że celem życia jest trwanie przy Chrystusie, ale już teraz warto planować codzienne chwile modlitwy. - Zachęta: na czas spotkania z Bogiem odsunąć codzienną krzątaninę i być całym dla Niego; po modlitwie wrócić do obowiązków. - Jezusowe wezwanie do Marty przedstawiono jako aktualne dla każdego, nie tylko dla wybranych.

Homilia o postawie Marii i Marty: Trzy tygodnie współbracia w kapłaństwie. Drodzy bracia i siostry, scena w Betanii z dzisiejszej Ewangelii jest krótka. A mimo to wywołała w dziejach duchowości dyskusję długą, jak długie jest samo chrześcijaństwo. Marta przyjęła Jezusa w swoim domu. Gościnność Marty jest w tym przypadku echem gościnności Abrahama, który przyjął w swój dom Bożych gości. Natomiast jej siostra Maria, usiadłszy u stóp Pana, słuchała Jego słowa. A siedzieć u czyichś stóp znaczyło w tamtym języku być uczniem, podobnie jak Paweł u stóp Gamaliela. Marta uwijała się około rozmaitych posług. Czyli dosłownie jej uwaga była rozerwana na wszystkie niemal strony. Jej skarga jest po ludzku i zrozumiała i niesprawiedliwa zarazem: "Panie, czy Ci to nie obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła." A odpowiedź Jezusa jest czuła. Już w samym podwojeniu imienia: "Marto, Marto", martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko…

Rozważanie o zakresie słów Jezusa do Marty: Kochani, zapytajmy się, czy tą swoją interwencją w życie dwóch sióstr Chrystus chciał rozładować tylko jakiś konflikt i napięcie między dwojgiem ludzi? Czy te słowa Jego o najlepszej cząstce mają swoją aktualność dla każdego człowieka i to po wszystkie czasy? Czy ta najlepsza cząstka jest czymś, co dotyczy tylko niektórych wybranych? Czy też ma swoją wymowę i aktualność dla każdego z nas? Pytanie proste, ale w zasadzie jest ono pytaniem złożonym. No trzeba to przyznać z całą szczerością serca. Z drugiej strony na pewno naszym celem ostatnim jest postawa Maryi, czyli miejsce przy Chrystusie. Na pewno ostatnią postawą naszego bytowania jest zapatrzenie się w Chrystusa, zatopienie się w Nim całą swoją duchową pojemnością, takie zatopienie się w Jezusie bez pamięci. To jest cel naszego życia, ostatni, do którego wszyscy dążymy. Ta postawa Maryi, ten spokój u stóp Chrystusa, jest naszym wspólnym problemem.