Msza poranna z intencją za zmarłych

Treść publiczna

Kazanie i refleksje: - Omówienie przypowieści o siewcy z podkreśleniem znaczenia przygotowania serca na Słowo Boże. - Wyjaśnienie obrazów drogi, skały, cierni i ziemi żyznej jako różnych postaw wobec wiary. - Refleksja o nieśmiertelności duszy, darze wiary i konieczności pielęgnowania jej w życiu. - Przypomnienie postaci św. siostry Faustyny jako apostołki Bożego Miłosierdzia oraz wezwanie do autentycznej wiary.

Wprowadzenie i wyklad o zmartwychwstaniu: Niech słowa Ewangelii zgładzą grzechy nasze. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Umiłowanie w Chrystusie, siostry i bracia, czcimy Jezusa Miłosiernego. Przechodzimy do naszych świątyń, także tutaj przybywamy do sanktuarium tego szczególnego miejsca wybranego przez Boga. Przechodzimy do miejsca, w którym święta siostra Faustyna spotykała zmartwychwstałego Chrystusa. W dzisiejszym pierwszym czytaniu z listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian słyszymy wypowiedź i polemikę zarazem apostoła z tymi, którzy wątpili w zmartwychwstanie. Człowiek wnosi w sobie pierwiastek nieśmiertelności i tak jest od zawsze. To pragnienie przetrwania wyraża się nie tylko w tym, że przekazujemy życie jedni drugim, rodzice dzieciom i kolejnym pokoleniom, ale to pragnienie, ten szczególny dar od Boga, nosimy w sobie od chwili stworzenia, bowiem Bóg tchnął w człowieka swojego ducha, a boski duch to nieśmiertelność. I nasza dusza, drodzy bracia i siostry, jest…

Św. Faustyna i refleksja o wierze: Wasza obecność umacnia wiarę kapłanów, którzy mają lud Boży i mają się z kim modlić. Ale wasza obecność tutaj niech umocni się dzięki świadectwu, które zostawiła nam święta siostra Faustyna. Wydawać by się mogła taka prosta, zwyczajna dziewczyna, niewykształcona, a jednak o cudownym sercu, dlatego została wybrana przez Jezusa, aby stała się apostołką Bożego Miłosierdzia. Święta Faustyna napisała dzienniczek, cudowne dzieło duchowości chrześcijańskiej. Ale w tym dzienniczku nie znajdziecie zdania, które by mówiły cokolwiek o jakiejś dziewczynie zakompleksiałej. Ona nie miała kompleksów, choć miała świadomość tego, kim jest. Ponieważ godność tak naprawdę człowiek uzyskuje przez wiarę, przez odkupienie, przez to, że staje się dzieckiem Boga, a nie przez wykształcenie. Ilu dzisiaj wykształconych ludzi zachowuje się jak zwyczajni wykształciuchy. Kiedy słyszymy nieraz wypowiedzi publiczne osób z tytułami, to łapiemy się za głowę i zastanawiamy się, czy to…