Msza wieczorna z kazaniem o św. Karole Acutis

Treść publiczna

Kazanie: - Zachęta, by planem życia było zjednoczenie z Bogiem i by naśladować przykład świętego Karola Acutisa. - Wspomniano jego fascynację świętym Franciszkiem z Asyżu oraz słowa Franciszka o błogosławieństwie życia i umierania w Panu. - Wezwanie do odrzucania grzechu, życia w łasce uświęcającej i pielgrzymowania przez codzienne obowiązki z Bogiem.

Homilia o świętych z sąsiedztwa i ewangelizacji w czasach współczesnych: Drodzy Chrystusie Panu, siostry i bracia. Bóg troszczy się o każdego z nas. Wciąż objawia nam siebie, posyła do nas swoich proroków, tak jak odgrywał ich przed wiekami. Dziś mógłby posyłać innych, a jednak nieustannie troszcząc się o nas, posyła do nas tych, którzy swoim słowem, a nade wszystko świadectwem życia, które pociąga, mówią nam o Bogu, o tym, że w rzeczywistości naszego codziennego życia może On być prawdziwie źródłem potrzebnej nam siły. Może przemieniać, jak kiedyś w Kanie Galilejskiej wodę w wino, tak nasze codzienne sprawy w te, które wnoszą wiele radości, także w pokonywaniu tego, co trudne, nadając wszystkiemu głębszy sens, głębszą wartość. Życie, mimo trudów, zaczyna nam tętnić obecnością Boga, pachnieć niebem. Papież Franciszek o takich osobach świętych mówił, że to święci z naszego sąsiedztwa. Wczoraj w świadectwie wolontariatu księży Salwatorianów słyszeliśmy o takiej świętej z sąsiedztwa, bo…

Kazanie o świętym Karolu Akutisie: W publikacjach w Polsce, w internecie, mówiących o życiu świętego Karola Akutisa. Ten świat cyfrowy go nie zagubił. Nie zagubił, będąc w tym świecie cyfrowym, także Karol swojej żywej, głębokiej, zwykłej, ale bardzo intensywnej relacji ze swoimi rówieśnikami, z ludźmi, których spotykał na ulicy. Umiał się zatrzymać przy bezdomnych, rozmawiać z nimi, pytać jak biegnie im dzisiaj dzień, co u nich słychać. Pamiętał o ich dolegliwościach, zapytywał zawsze, co nowego. Zwyczajny chłopiec budujący głęboką relację z Bogiem, ale pielęgnujący nie mniej głębokie relacje z człowiekiem w tym, co jest piękne, pozytywne i dobre. Cóż zrobił niezwykłego ten nastolatek, że dziś jest wyniesiony do chwały ołtarza? On był zwyczajnym chłopcem, popełniał błędy, przecież żył niedawno. W dziennikach lekcyjnych można znaleźć uwagi wpisane Karolowi przez nauczycieli, że na przykład rozprasza innych. To zwyczajny, ruchliwy, radosny włoski nastolatek, ale jednocześnie we…