Msza poranna dziękczynna

Treść publiczna

Kazanie: - Hiob uczy nadziei, która trwa mimo cierpienia i zaufania, że ostatnie słowo należy do Boga. - Uczniowie Jezusa mają nieść ludziom pokój, dobroć i dobrą nowinę, polegając na Jego słowie i obecności. - Święta Teresa od Dzieciątka Jezus pokazuje „małą drogę”: ufność, prostotę i wielką miłość wkładaną w małe rzeczy. - Przywołano jej słowa: „W sercu Kościoła mojej Matki będę miłością” oraz „Moim powołaniem jest miłość”. - Homilia zachęca, by od Hioba uczyć się nadziei, od uczniów misyjności, a od Teresy miłości w codzienności.

Homilia o nadziei, misyjności i małej drodze św. Teresy: Umiłowani w Chrystusie Panu, dzisiejsze pierwsze czytanie ukazuje dwa wielkie filary życia chrześcijańskiego: nadzieję, która nie gaśnie nawet w cierpieniu. To jedno z najpiękniejszych wyznań nadziei w całym Starym Testamencie. Hiob stracił zdrowie, majątek, bliskich, a jednak nie utracił wiary i nadziei. Nie rozumie swojego cierpienia, ale ufa, że ostatnie słowo należy do Boga. Można powiedzieć, że to nadzieja, która wyprzedza zmartwychwstanie Chrystusa. W Ewangelii zaś Jezus rozsyła 72 uczniów. Nie wysyła ich z bogactwem czy zabezpieczeniami, ale daje im swoje słowo i obecność. Uczeń ma nieść pokój, dobroć i dobrą nowinę. Od Hioba uczmy się ufać Bogu w trudnościach, a od uczniów Jezusa uczmy się misyjności. Patrujemy dziś także na świętą Teresę od Dzieciątka Jezus. Przez zaledwie dwadzieścia cztery lata życia nie wyjechała na misję, nie głosiła kazań tłumom, nie dokonała wielkich dzieł w ludzkim rozumieniu, a jednak została…