Koronka do Miłosierdzia Bożego - 26 wrz 2026, 15:00

Treść publiczna

Kazanie i rozważania: - Nauka o wartości życia, przemijaniu i śmierci ciała oraz nieśmiertelności duszy. - Rozważanie o wierze, wierności Chrystusowi i prześladowaniu uczniów w świecie. - Przypomnienie postaci św. Maksymiliana Kolbego oraz św. Faustyny jako wzorów wiary i bohaterstwa.

Refleksje o przemijaniu i modlitwa o mądrość: I mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy, bo tysiąc lat w oczach Twoich jest jak wczorajszy dzień, który minął. Poranki wschodzą jak sen poranny, jak trawa, która rankiem rośnie zielona i kwitnąca, ale wieczorem więdnie. Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy zdobyli mądrość serca. Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał? Bądź miłosierny dla sług swoich. Niech świeci na świecie Twoja łaska, abyśmy mogli się radować przez wszystkie dni nasze. Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami i wspiera dzieło rąk naszych. Alleluja. Jezus Chrystus śmierć zwyciężył.

Rozważanie o życiu i czasie według Bożego Słowa: Kochani czciciele Bożego Miłosierdzia, drodzy pielgrzymi w tej naszej łagiewnickiej szkole Pana Jezusa Miłosiernego. Dzisiaj kolejna ciekawa lekcja miłosierdzia. Patrząc na nasze życie w świetle dzisiejszego Bożego Słowa, warto postawić sobie takie pytanie. Psalmista mówi, że tysiąc lat, Panie Boże, w Twoich oczach jest jak dzień albo straż nocna, a więc wycinek, kawałek nocy, parę godzin. Jakbyśmy tutaj na ziemi żyli tysiąc lat? Nie wiem, czy znacie takich ludzi, którzy mają setkę, niektórzy mają troszkę więcej, niektórzy dobijają do setki. Nie mają tysiąca lat. Ale mało kto, kto ma sto lat lub więcej, chciałby żyć 200 lat. Są osoby znudzone życiem, ich koledzy i koleżanki już są w grobie. A wyobraźmy sobie, jakbyśmy mieli 500 lat życia, jakbyśmy mieli 1000 lat. Już by nam bokiem wychodziło to życie. Kiedyś rozmawiałem z taką starszą osobą, która mówiła: "Czekam codziennie na to, że śmierć może dzisiaj przyjdzie, ale jeszcze Pan Bóg…

Nauka o życiu, ciele i duszy nieśmiertelnej: W Piśmie świętym słyszeliśmy wielką tajemnicę. Bóg dał nam życie, a życie potem Pan Bóg sobie odbiera. Nasze ciało jest z prochu ziemi i ten proch wraca do ziemi, z której został wzięty. Pewnie byliśmy na pogrzebie nie raz w życiu, słyszymy: jesteś teraz poświęcony ziemi. Jak wzięte zostało twoje ciało z prochu, tak teraz wracasz do tego prochu. A Kohelet mówi, że duch wraca do Boga, który go dał. Gdy poczęliśmy się pod sercem naszej wspaniałej mamy, wiemy mniej więcej, jak to biologia nam mówi, to Pan Bóg w tym momencie, kiedy pojawiłem się w życiu, stworzył moją duszę nieśmiertelną. To moje ciało kiedyś wyląduje w grobie, ale moja dusza jest nieśmiertelna. Nigdy nie skończy się moje życie, tu na ziemi się skończy. Kohelet mówi: ciesz się młodością, jak jesteś młody, ale przyjdą takie dni, o których powiesz: nie podobają mi się. Bo widzę, że ktoś idzie, ale już go nie rozpoznaję, bo oczy już nie te. Ktoś coś mówi, ale ja już nie słyszę,…