Kazanie
Pogrzebowa msza z kazaniem o miłosierdzju
2026-07-30 • Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku
Jestem gliną w dłoniach Bożego garncarza. Gdy zniekształcam się, On wyprowadza mnie na prostą, nadaje nowy kształt. Nie lękajmy się sądu, bo miłosierny Pan…
Treść publiczna
Kazanie: - Przypowieść o garncarzu jako metafora Bożego kształtowania ludzkiego serca. - Przypomnienie o sądzie ostatecznym, gdzie będą oceniane czyny jako dobre lub złe. - Zachęta, by nie bać się sądu, lecz ufać Bogu, który pragnie nas ocalić i przemieniać.
Homilia o garncarzu i ludzkim sercu: Moi drodzy, czasem zdarza się tak, że można pamiętać na to samo, ale widzieć zupełnie różne rzeczy. Można zejść do warsztatu garncarza i zobaczyć tylko człowieka wykonującego swoją pracę, młyńskie koło, glinę, pracę rąk. Można podziwiać, jak wyłaniają się kształty różnych naczyń. A można w garncarzu, glinie i garncarskim kole zobaczyć przypowieść o Bogu i ludzkich sercach, o Bogu, który kształtuje nas, glinę, i pragnie uczynić swoje wybrane naczynia. Czasem jednak jesteśmy gliną nieposłuszną, zniekształconą pod ręką garncarza, która chce iść własną drogą. Ale wtedy garncarz może wyprowadzić wszystko na prostą, nadać inny kształt i uratować glinę, swoje naczynie. Z gliną się da, ale z ludzkim sercem bywa różnie. Można też pójść nad brzeg jeziora i zobaczyć rybaków sortujących ryby i widzieć tylko ludzi wykonujących pracę. A można w rybakach zobaczyć aniołów, w sieci Królestwo Niebieskie i wspólnotę Kościoła, a w rybach ludzkie serca. Dokonuje się…