Msza poranna z intencją zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o wolności i życiu ukrytym: - Wolność w Chrystusie została przedstawiona jako coś głębszego niż niezależność i swoboda wyboru. - Kazanie przypomniało kryzys wiary W. K., jego uwięzienie i nawrócenie; trudności oraz modlitwa matki ziemskiej i opieka Maryi doprowadziły go do spotkania z Bogiem. - Po odzyskaniu wolności ducha Honorat został kapłanem i przez konfesjonał oraz ambonę prowadził innych do Boga. - Podkreślono wartość życia ukrytego i przemieniania świata przez miłość oraz dobro czynione bez rozgłosu. - Końcowe wezwanie: prośba, by błogosławiony Honorat uczył życia wolnego w Chrystusie i cichego czynienia dobra.

Rozważanie o św. Honoracie Kośminickim: Naprzód staje mi na pamięć łaska nawrócenia mego, że gdy byłem w grzechach, żyjąc bez wiary i bez pamięci na Boga, dobroć boska nawiedzała mnie różnymi krzyżami: stratą Ojca, wielkimi zawodami na świecie, niedostatkiem, a w końcu więzieniem i ciężką chorobą, aż w końcu nakłoniłem serce moje na głos Jego. Cóż by się ze mną stało, gdybym wtedy umarł, jak się spodziewano? Modlitwa Matki mojej ziemskiej i opieka Matki mojej niebieskiej ocaliły mnie. Przeżył głęboko krzyże trudności, cierpienie, chorobę, które doprowadziły go do spotkania z Bogiem dzięki modlitwie. I tak uwięziony odzyskał wolność, zanim odzyskał wolność ciała, odzyskał wolność ducha, pozwolił wyswobodzić się Chrystusowi, a potem, kiedy wstąpił do kapucynów, został kapłanem. Mając do dyspozycji tylko konfesjonał i ambonę, prowadził wiele serc do prawdziwej wolności. Może dlatego tak wielu lgnęło do Niego, bo On naprawdę rozumiał, a inni to w Nim czuli, że też sam się zmagał, że sam…