Msza poranna z dziękczynieniem

Treść publiczna

Kazanie: - Refleksja nad pytaniem o cenę duszy i cenę cierpienia. - Zachęta do powrotu do naśladowania Chrystusa. - C. T. o konieczności znoszenia cierpienia by należeć do Chrystusa. - Prośba o odwagę, siłę i mądrość do wyboru życia w codzienności.

Kazanie o cenie duszy i znaczeniu cierpienia: Co da człowiek w zamian za swoją duszę? Co człowiek, jaką korzyść odniesie, choćby cały świat zyskał, a na swojej duszy szkodę poniósł? To, co kupuję za grzech, za ciemność, jakieś złudzenia, to wszystko staje się w jakimś sensie nieodwracalnym trwonieniem łaski i raną zadaną Jezusowemu sercu. Jaką cenę zapłacę za swoją duszę? Tylko powrót do naśladowania Go ratuje, bo On odkupił własną krwią, ofiarą własnego serca, On odkupił to, co my roztrwoniliśmy, rozsprzedaliśmy, biegnąc za złudzeniami, biegnąc za błyskotkami. Tertulian, starożytny chrześcijański pisarz, zostawił takie zdanie: Kto się boi cierpieć, nie może należeć do tego, który cierpiał. Boimy się cierpieć. Boję się cierpieć. Ale chcę należeć do tego, który cierpiał. Proszę więc, Panie, usuń mój lęk. Proszę, wydaje się o wiele, ale tak naprawdę w perspektywie wieczności to nie jest wiele. Więcej tak naprawdę prosisz o to, byśmy umieli wybrać życie zamiast śmierci. Daj nam więc tę…