Msza poranna z intencją za zmarlegą U. F.

Treść publiczna

Kazanie o czujności i św. Monice: - Wyjaśnienie wezwania do czujności jako świadomego, stałego rozeznania Bożych natchnień. - Przykład życia św. Moniki: modlitwa za męża i syna, walka o nawrócenie Augustyna. - Podkreślenie cierpliwości i wytrwałości w modlitwie. - Zachęta, by naśladować czuwanie i ufność św. Moniki.

Rozważanie o czujności i św. Monice: Acz i zgrzytanie zębów. Oto słowo Pańskie. Duchu Święty, przyjdź prosimy, Twojej łaski trzeba nam. Niech na łóce postąpimy, objawionej nam z nieba. Niech ją pojmiemy z łatwością, utrzymamy stałością. A jej światłem oświeceni, dobrem będzie mu twierdzeni. Dzisiejsze wyzwanie Jezusa do czujności nie znaczy tyle, by cały czas być w jakimś lęku, niepewności, by czuwać. Bo nie chodzi o to, że przyjdzie złodziej. Kiedy byśmy ciągle mieli jakieś informacje, przeczucie, że przyjdzie złodziej, złoczyńca do naszego domu, mieszkania, to człowiek by pewnie nie zamykał oczu, ciągle czuwał nas słuchiwał, wypatrywał i by się zmęczył i w końcu by go dopadł i znużenie i sen. To ma być takie trwałe wyczuwanie tych Bożych natchnień w służbie, tak jak ten sługa, który uczciwie, sprawiedliwie zarządza, który daje pokarm i swoim współsługom karmi, przygotowuje dla nich stół o właściwej czasie, po żeby mogli przyjść na ojcie, posilić się, by wzmocnić siły do dalszej…