Msza święta z intencjami zmarłych i pielgrzymki

Treść publiczna

Kazanie o uczcie weselnej: - Jezus jako Oblubieniec zaprasza wszystkich na uczte weselną, symbolizującą Królestwo Boże. - Przypomnienie znaczenia pielgrzymki i szczęścia w relacji z Bogiem. - Zachęta do życia w łasce, wierności i nawróceniu. - Podkreślenie roli Maryi jako pośredniczki i Matki w drodze do Jezusa.

Nauka duchowa o płaszczu Maryi: Bardzo Wam wszystkim pielgrzymom dziękuję, nie tylko halembskim, ale wszystkim, którzy tutaj jesteście. Pamiętajcie, Maryja ma taką szatę, taki płaszcz, po którym się wszyscy bardzo chętnie chronimy, bo to jest najbezpieczniejsze miejsce na świecie. I Polska się chroni, i Kościół się chroni, ale płaszcz Maryi to nie jest schron, żeby się tylko schować. Wiecie, że prorocy tak dzielili się płaszczami. Elizeusz brał płaszcz Eliasza, żeby dalej głosić. Więc nie tyle się tylko schrońmy pod płaszcz Maryi, ale się w ten płaszcz ubierzmy, bo ona ma najpiękniejszą godową szatę. I chodźmy w takim płaszczu maryjnym, takim duchowym płaszczu w swoim życiu, po świecie, z jej czystością, z jej pokorą, z jej radością, z jej miłością. A świat będzie piękniejszy i nasze życie szczęśliwsze.

Homilia o cudzie w K. G. i przemianie: Uwierzyć w Jezusa, to jest chrześcijaństwo. Czynić wszystko, cokolwiek Jezus mówi. Jak słyszeliśmy w Ewangelii, tak stało się w Kanii Galilejskiej i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. Słyszymy o pierwszym cudzie Jezusa. Nie był po to, by ludzie Go podziwiali, by dobrze o Nim mówili, by nazwano Go dobrodziejem wesela. Jezus nie przyszedł tam po to. Jezus przyszedł, by przemieniać przede wszystkim człowieka. Zaczął od przemiany wody w wino, by zakończyć największą przemianą – przemianą wina w swoją krew. To jest cud największy dla nas i to jest największe wesele, Eucharystia. Przyjąć Komunię Świętą, zaprosić do serca Jezusa i pozwolić, by On nas przemienił. Pomyślmy, co by się stało, gdyby w galilejskiej Kani zabrakło Jezusa i Jego Matki, gdyby ich nie zaproszono. Wesele chyba szybko by się skończyło, goście wróciliby do domów, radość przemieniłaby się w smutek i byłoby po weselu. Tak się kończy życie, którym brakuje Boga. Wszystko trwa tylko do…

Kazanie o Maryi i przemianie codzienności: Nie mam czasu, jestem zajęty, pora późna. Była tam Matka Jezusa. Maria zawsze jest przy swoich dzieciach i wie najlepiej, czego im brakuje. Zwróćmy uwagę na tę Ewangelię, którą wiele razy słyszymy nie tylko tu na Jasnej Górze, że Maria była pierwszą, która zauważyła, że coś jest nie tak, że czegoś im zabrakło. Ona pierwsza widzi ludzkie potrzeby i wie, co z tym uczynić. Maria nie mówi: radźcie sobie sami. Może zapytajcie Jezusa. Maria sama zwraca się do Syna. Nie mają już wina. Ona wie, że jej nie odmówi, mimo że jeszcze nie nadeszła jego godzina. Uczy nas Maryja zaufania. Uczy, byśmy się jej powierzyli, byśmy przychodzili do niej i zaprosili ją, jak nowożeńcy do siebie. Patrząc na Maryję widzimy, że ona zawsze wskazuje na Syna, bo wie, że tylko Jezus ma moc, by przemieniać, przemieniać smutek w radość, lęk w zaufanie, niepewność w nadzieję, która nigdy zawieść nie może. Mówi do nas Maryja: uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie. A co mówi…

Kazanie o wierze i zapraszaniu Jezusa do życia: Zwróćmy uwagę na jeszcze jeden aspekt tej dzisiejszej Ewangelii. Oni nie zaprosili Jezusa, gdy skończyło się wino. Gdy przyszła trwoga i niepewność, jak zawsze to do Boga mówimy. Nie, Jezus był tam od początku. Od początku była Maryja, bo młodzi z Kany wiedzieli, że nie żyje się zdaniem: jak jest trwoga, to do Boga. Prawdziwa wiara nie budzi się tylko w trudnych chwilach, że nie wierzy się tylko wtedy, gdy coś zaczyna się nie układać. I uczmy się od nowożeńców mądrości życia. Zapraszajmy Jezusa i Maryję każdego dnia, każdej chwili do naszej codzienności. Nie wierzmy tylko w niedzielę czy święta. Nie bądźmy chrześcijanami przez godzinę w kościele. Nie składajmy rąk do modlitwy tylko wtedy, gdy wszystko inne zawodzi. Uwierzmy jak nowożeńcy, od początku do końca. A wtedy, gdy czegoś zacznie brakować: zdrowia, radości,…

Kaza…