Msza

Treść publiczna

Kazanie o chwastach w sercu: - Refleksja nad pokusami współczesnego świata i relatywizmem prawdy. - Przykład rodziny, która wróciła z Holandii z tęsknoty za żywą wiarą i tradycją. - Znaczenie modlitwy, życia duchowego i obecności Ducha Świętego. - Wzmianka o świętym Filipie Neri, duchowej odnowie w XVI-wiecznym Rzymie. - Zachęta do duchowego wzrostu i pozostawania wiernymi Kościołowi jako miejscu nadziei. - Cytat o chrztach dorosłych we Francji pod wpływem muzułmańskiej duchowości. - Wezwanie do osobistej refleksji i prawdziwej radości życia w Bogu.

Homilia o chwastach w sercu: Ale mamy też, kochani bracia i siostry, dzisiaj takich wielu smutnych katolików, którzy pozwolili, aby nieprzyjaciel, zły duch zasiał chwasty w ich myśleniu. Ulegli pokusie relatywizmu, że nie ma obiektywnej prawdy, że każdy może mieć własne jej postrzeganie. Może nawet mówią o sobie, że są wierzący, ale źle rozumieją tę dzisiejszą Ewangelię, bo mówią sobie: No tak, Bóg jest miłosierny, pozwala na dobro i zło. I trwają w grzechach, nie spowiadają się, żyją bez ślubu, dokonują apostazji, nie wychowują po katolicku swoich dzieci, nie zapisują na lekcje religii, lekceważą niedzielną Eucharystię i więcej jeszcze. Niedawno rozmawiałem z moją byłą uczennicą. Powiedziała mi: proszę księdza, mieszkaliśmy z mężem i dwójką małych, dorastających dzieci przez dziesięć lat w Holandii. Wróciliśmy, bo zatęskniliśmy za normalną niedzielą w parafii. Zatęskniliśmy za rodzinną mszą świętą, na którą nie trzeba specjalnie i daleko jechać. Zatęskniliśmy za wspólnym niedzielnym…