Msza poranna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Kazanie o cierpieniu i zaufaniu Bogu: - Księga Hioba stawia pytanie o niezawinione cierpienie, które pozostaje tajemnicą; homilia przytacza słowa C. N.: „Hieroglif cierpienia niezrozumiały na ziemi, zrozumiawszy w niebie”. - Krzyż Jezusa Chrystusa daje światło w doświadczeniu cierpienia; człowiek może jednak przeżywać je w buncie, osamotnieniu albo z ufnością. - Hiob jest przedstawiony jako człowiek ubogi duchowo: mimo posiadania dóbr pokładał nadzieję w Bogu. - Zaufanie dziecka oznacza zdanie się na Boga i uznanie, że człowiek nie poradzi sobie sam. - Przy cierpieniu czasem właściwe jest milczenie, ale człowiek nie jest sam; homilia zachęca, by prosić Boga o umocnienie.

Homilia o cierpieniu, ufności i ubóstwie duchowym: Usłyszeliśmy dzisiaj początek Księgi Hioba. Będziemy kontynuować tę lekturę w następnych dniach w czasie liturgii. Jest to niezwykła księga, która jest próbą odpowiedzi na pytanie o cierpienie – cierpienie to niezawinione. Wiesz, jeśli o mnie nie zawinił, pojawia się cierpienie. I tak naprawdę i my stajemy wobec tych pytań dotyczących cierpienia. K. C. N. powiedział: Hieroglif cierpienia niezrozumiały na ziemi, zrozumiawszy w niebie. Chciał w ten sposób wyrazić, że cierpienie będzie zawsze tajemnicą. To, co daje nam światło, to już N. T. i krzyż Jezusa Chrystusa. Patrząc na krzyż Jezusa Chrystusa, odkrywamy, że cierpienie przynosi jakże wielkie owoce. Trudno tak naprawdę wytłumaczyć, kiedy umiera dziecko, kiedy tracimy kogoś, kogo kochaliśmy. To niezwykle trudne. To są takie wartości, na które nie mamy wpływu. Jedynie co możemy zrobić, to wówczas przyjąć naszą postawę wobec tego. Może być tak, że cierpienie oddali człowieka od Boga,…