Kazanie z modlitwami o miłosierdzie i pielgrzym

Treść publiczna

Rozważania o wierze i pielgrzymce: - R. I. i pewność wierności Boga. - Znaczenie drogi pielgrzymów i otwartość na zmianę. - Człowiek jako trzcina: stałość i gotowość na zmianę. - Wzmacnianie wiary przez pielgrzymkę i sakramenty. - Homilia o postawach wobec słowa Bożego: droga kamienna, ciernie, otwarte serce. - Zachęta do czytania i kontemplacji Pisma Świętego.

Rozważanie o wierności Boga i drodze pielgrzymów: R. I., w którym prorok przekonuje nas, że słowo Boże zawsze trafia do naszych serc, zawsze jest do nas kierowane. Pan Bóg nigdy o nas nie zapomina, a Jego serce, jak wielokrotnie przypominał papież Franciszek, jest wierne. Nasze dni się kończą, nawet gdy jesteśmy czcigodnymi seniorami, Pan Bóg jest z nami, jest nam wierny. To bardzo ważne doświadczenie, które widzimy właśnie w Siewcy, który ciągle sieje słowo. Takie również jest nasze doświadczenie. Drodzy pielgrzymi, którzy przez ostatnie siedem dni tworzyli wspólnotę drogi, wspólnotę tych, którzy zmierzali do pięknego jasnogórskiego sanktuarium, narodowego sanktuarium. To właśnie ta droga jest ważna, nawet jeśli nie zawsze chcielibyśmy na nią iść, Pan Bóg idzie z nami, bo tak bardzo kocha naszą wolność. Drodzy, drugą cechą, którą możemy odnaleźć w Siewcy, w Bogu zawsze z nami, jest hojność. To również ważne doświadczenie. Dzisiaj na Anioł Pański w Castel Gandolfo papież Leon mówił o…

Rozważanie o człowieku i zmianie: To jest pewna bardzo ważna cecha człowieka. A. K., jeden z najsłynniejszych polskich psychiatrów, mówił, że człowiek jest jak trzcina, dlatego, że z jednej strony jest stały, jest osadzony w gruncie, jest niezmienny, ale razem właśnie w tym paradoksie jest na tyle elastyczny jak ta trzcina, że jest gotowy się zmieniać. To jest niezwykłe, bo Bóg właśnie takimi chce nas czynić. Chce, żebyśmy stali na tym twardym fundamencie, jakim jest Jego słowo, Jego obecność w naszym życiu, ale zawsze byli gotowi do zmiany. Myślę, że największym smutkiem nie tylko Boga, ale także nas jako Kościoła jest usłyszeć, że człowiek nie chce się zmieniać. Ja się nie chcę zmieniać. To warto wyruszać na pielgrzymkę, a pielgrzymka zmienia człowieka, daje mu to doświadczenie, że zmiana jest potrzebna i ważna. Nie zmiana w swej istocie, w swym fundamencie powołania, bo temu powołaniu ma być wierni, tak jak dzieci.

Refleksja o miłosierdziu i sprawiedliwości: Aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości. Spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust Bożych, nie wraca bezowocnie, ale spełnia to, do czego zostało posłane.

Rozważanie o Jasnej Górze i Maryi: Czy przebywamy na wakacjach? Dla nas ludzi wierzących w Boga takim miejscem między innymi jest Jasna Góra. Jasna Góra z wizerunkiem naszej Matki i Królowej, o tym pięknym, choć zranionym obliczu. Jeśli pielgrzymują tutaj ludzie, to pielgrzymują do Maryi jako Matki, jako Królowej. I tutaj, jak my oczekujemy czegoś od Maryi, tak samo Maryja też taką od nas oczekuje; to, co śpiewamy w pieśni "Liczę na ciebie, Ojcze". Jest taka pieśń znana. Tak samo Maryja liczy na nas, że po wyjściu z Jasnej Góry, kiedy wrócimy do swoich miejsc, będziemy realizować to, co otrzymaliśmy.

Homilia o znaczeniu Pisma Świętego i drodze wiary: Bardzo ważna jest znajomość Pisma Świętego. Święty Hieronim powiedział, że nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa. Dlatego jako pielgrzymi jasnogórscy zróbmy sobie punkt honoru lub postanowienie na wakacje, że będziemy czytać i kontemplować Pismo Święte. Nie na zasadzie przeczytania jakiejś książki historycznej, ale będziemy kontemplować słowa Pana Jezusa i starać się odczytać, co On nam chce przekazać. W dzisiejszej E. C. przedstawia cztery postawy ludzkie odnośnie słowa Bożego. Pierwsza to droga…