Msza poranna z kazaniem o miłosierdzju

Treść publiczna

Homilia o obojętności wobec Boga: - Jezus nie zarzuca grzechów, ale obojętność na cuda i słowo Boże. - Zagrożenie przyzwyczajenia do obecności Boga w codziennych rytuałach i uczestnictwie w Eucharystii. - Wiara jako decyzja zaufania Bogu mimo lęków. - Maryja jako wzór ufności i orędowniczka wierzących. - Zachęta do modlitwy o nawrócenie, pokój, duchowe odrodzenie oraz otwarcie serc na Boga. - Cytat proroka Izajasza: "Jeśli uwierzycie, ostoicie się".

Homilia o obojętności wobec Boga: Nie wydaje mi się, że Jezus zarzuca im niemoralność czy słabość, ani nie wylicza grzechów. Jego wyrzut jest bardziej subtelny – zarzuca obojętność. Oni widzieli cuda, słyszeli słowa Jezusa, byli blisko Niego niemal codziennie, a jednak w ich życiu nic się nie zmieniło. Największym problemem tych miast nie był brak religijności czy wiary, ale przyzwyczajenie się do Boga. To zjawisko jest aktualne również dzisiaj. Przebywając na Jasnej Górze, często przyzwyczajamy się do obecności Maryi, do codziennych rytuałów – różańca, liturgii, pieśni w Kościele. Uczestniczymy w Eucharystii, ale obecność Boga przestaje nas dotykać. To zagrożenie dotyka także kapłanów, organistów, zakrystian – bywają msze, na których ostatnia jest wyraźnie mniej przeżywana niż pierwsza. Największym niebezpieczeństwem dla wierzących nie jest grzech, ale to, że Ewangelia przestaje poruszać, że słowo Boże staje się znajome, a Eucharystia rutyną. Tymczasem każda Eucharystia jest…