Msza niedzielna w intencji zmarlego

Treść publiczna

Kazanie o nawróceniu i odpowiedzialności: - Przypowieść ukazuje, że samo powiedzenie „tak” nie wystarcza: ważne jest wykonanie powierzonego zadania; także po sprzeciwie można się opamiętać i zmienić postępowanie. - Nawrócenie to przemiana serca i konkretne działanie, dzięki którym życie staje się zgodne ze słowami; Bóg pomaga wyjść z niewierności i porażek. - Kaznodzieja zachęca do odpowiedzialności, wspólnoty, wyzbycia się fałszywej ambicji oraz naśladowania uniżenia Chrystusa. - Przywołano słowa papieża Leona: „Gdy oddajemy się służbie Bogu i innym, nasze rany znajdują ukojenie i odkupienie”. - Boże miłosierdzie jest źródłem radości i nadziei; „jeszcze mamy czas”, by się nawrócić.

Kazanie o nawróceniu: i przyjęli Boże wezwanie. No dobrze, ale o czym właściwie mówi nam ta przypowieść dzisiaj? Nam, którzy nie jesteśmy już z pokolenia arcykapłanów i starszych ludów, którzy urodziliśmy się w XX, XXI wieku i żyjemy we wspólnocie Kościoła. O czym nam dzisiaj pragnie powiedzieć liturgia przeżywana i tutaj w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach, w której w duchowy sposób uczestniczą też widzowie telewizyjnej transmisji. Często ludzie chorzy, samotni, cierpiący, przebywający w domach, w szpitalach, w domach opieki społecznej, którzy sami nie mogą udać się do kościoła, by we mszy świętej uczestniczyć. Może Jezus uświadamia nam dzisiaj, że nie każde słowo jest jeszcze odpowiedzią. Można powiedzieć przecież tak i nic nie zrobić. Można powiedzieć nie i się opamiętać, nawrócić. Może więc dla nas ta przypowieść jest przypowieścią właśnie o nawróceniu, o potrzebie nawrócenia, którą powinniśmy w naszym życiu religijnym przeżywać, niezależnie od tego, jak…

Kazanie o odpowiedzialności i wierze: W swoich trudach być jak najbliżej Niego. Ta przypowieść przypomina nam też, że każdy z nas potrzebuje refleksji nad swoimi niemądrymi, niekiedy pierwszymi reakcjami. Kiedy albo chcemy być zwyczajnie poprawni i coś obiecujemy, albo też jesteśmy autentyczni w swoim lenistwie, deklarujemy sprzeciw, ale potem trochę ze spuszczoną głową wykonujemy to, co powinniśmy byli wykonać. Człowiek odpowiedzialny mówi tak i idzie. Przyszłość człowieka zależy od postępowania zgodnego z prawem Bożym. Przypomniał nam też o tym dziś prorok Ezechiel. Trzeci, nieistniejący w przypowieści syn, powiedziałby „idę, Panie”, wykonując zadanie powierzone mu przez ojca. Takimi synami powinniśmy chcieć się stawać. Drodzy bracia i siostry, przypomnieliśmy sobie dzisiaj słowo nawrócenie. Eucharystia to sakrament wspólnoty i to słowo nawrócenie szczególnie brzmi we wspólnocie Kościoła. Przecież do jednomyślności i dążenia do wspólnego celu we wspólnocie zachęca nas dziś święty…