Kazanie
Msza niedzielna z dziękczynną modlitwą
2026-09-06 • Kościół Zmiennica w Zmiennicy
Nie osądzajcie, a Bóg będzie łaskawy. Gdy upominamy, nie z złości, lecz z miłości – tak jak On nas przebacza. Wierzymy, że Boża miłość nas jednoczy i daje…
Treść publiczna
Kazanie: - Znaczenie upomnienia jako wyrazu miłości i troski, a nie osądu. - Wyzwania dotyczące przyjmowania i dawania upomnień. - Wzajemna miłość jako źródło jedności i obecności Boga żywego. - Wdzięczność za życie, Kościół i wzajemne wsparcie. - Wezwanie do radosnego świadczenia o obecności Chrystusa.
Kazanie o naszej postawie wobec upomnienia i miłości: Aby nam przebaczył, tak jak i my przebaczamy innym. I to właśnie nam przypomina dzisiejsza Ewangelia. Aby przebaczyć, aby upomnieć. Musimy zrozumieć, że upomnienie nie polega na osądzaniu czy krytykowaniu innych ludzi. P. Ś. jasno mówi: „Nie osądzajcie, abyście i wy nie byli sądzeni.” Upominanie nie jest więc wywyższaniem się nad innych, lecz miłością w działaniu. To przejaw troski o innych, o ich duchowy wzrost i dobro. Kiedy upominamy kogoś, naszym celem powinno być przypomnienie mu o Bożych zasadach i wartościach. To oznacza, że nasze intencje powinny być czyste i pełne miłości, a nie złośliwości czy osądzania. Warto dziś zadać sobie dwa pytania: Czy potrafię napominać, zwracać uwagę moim braciom i siostrom z miłością? Czy sam potrafię przyjąć braterskie upomnienie? Gdzie miłość, tam jednoczy nas miłość Chrystusa. Weselmy się w Nim i radujmy. Gdzie miłość wzajemna i dobroć, tam pójdzie woda żywego. A miłujmy się nawzajem. Niech…