Msza ślubna z intencją Małgorzaty

Treść publiczna

Kazanie i homilia: - Przypowieść o uczcie weselnej to obraz zaproszenia Boga do relacji, a nie obowiązku. - Zaproszenie na Eucharystię to codzienne spotkanie z Chrystusem, nie tylko jednorazowy rytuał. - Przyjmowanie zaproszenia wymaga znalezienia czasu w codzienności i budowania osobistej relacji z Bogiem. - Eucharystia jest przedsmakiem uczty niebieskiej i miejscem tworzenia bliskości z Chrystusem.

Kazanie o przypowieści o uczcie weselnej – wprowadzenie: Drodzy czciciele Bożego Miłosierdzia, dzisiejsza Ewangelia może nam się wydawać trudna do słuchania i zrozumienia. Jezus bardzo często posługuje się przypowieściami, aby w bardziej dostępny sposób zobrazować wydarzenia zbawcze. Dziś jednak można pomyśleć, że ta przypowieść nie jest zbyt obrazowa i trudno dokładnie zrozumieć, o czym mówi. Opowiada o królu, który przygotował ucztę weselną dla swego syna, wszystko jest gotowe, zaproszenia zostały rozesłane, a jednak wielu zaproszonych nie przychodzi. Mogliby się tutaj wypowiedzieć ci, którzy organizują przyjęcie weselne, szczególnie narzeczeni, gdy kolejne osoby odmawiają, dając znać, że nie mogą przyjść z różnych powodów. W sercach narzeczonych rodzi się przykrość, że zaproszeni nie chcą uszanować ich zaproszenia. Tak było również w dzisiejszej przypowieści: jedni byli zbyt zajęci swoimi sprawami, inni musieli zająć się polem lub pracą, a jeszcze inni pobili, a nawet pozabijali…

Homilia o zaproszeniu na Eucharystię: Na którą zaprasza uczcie swego Syna, czyli możemy jasno tutaj stwierdzić, że na Eucharystii papież Benedykt XVI w encyklice Deus Caritas Est pisał: U początku bycia chrześcijaninem nie ma decyzji etycznej, ani wielkich idei. Jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z osobą, która nadaje życiu nową perspektywę. I właśnie tym wydarzeniem jest spotkanie z Chrystusem. Spotkanie, na które Bóg nas zaprasza, również i dzisiaj, tu i teraz, zaprosił nas na tę Eucharystię. Być może zaprosi nas też jutro, pojutrze, w kolejne dni naszego życia. I my tutaj, którzy jesteśmy, to zaproszenie przyjmujemy. Szanujemy tego, który zaproszenie wystosowuje, bo tak być powinno. Ale dlaczego ta dzisiejsza przypowieść bardzo mocny akcent nie kładzie na tych, którzy zaproszenie przyjęli, ale wręcz przeciwnie na tych, którzy zaproszenie odrzucają? Być może o wiele więcej było tych, którzy zaproszenie odrzucili niż przyjęli. Dlaczego tak jest? Jezus dzisiaj pokazuje to w…