Msza wieczorna z intencją dziękczynną

Treść publiczna

Kazanie i rozważanie o nawróceniu: - Wzór wytrwałej modlitwy św. Moniki jako matki modlącej się o nawrócenie syna. - Prawdziwe nawrócenie to pragnienie Boga, a nie wymuszona zmiana zachowań. - Czuwanie i gotowość na przyjście Pana są drogą zaufania i bliskości z Bogiem. - Bóg chce wyznawców wiernych w duchu i prawdzie, a nie doskonałych spełniających prawo. - Proces nawrócenia wymaga cierpliwości i otwarcia serca na Boże działanie.

Rozważanie na temat nawrócenia: Żeby nagle stali się dobrzy tak jak kiedyś, żeby opamiętali się. Chcemy ich zmieniać, a to nie jest nawrócenie. Chcemy ich uczynić pod siebie, chcemy, żeby pasowali do naszego obrazu o tym człowieku. A to nie jest prawdziwe nawrócenie. Pan dzisiaj mówił w Ewangelii, czuwajcie i bądźcie gotowi. To czuwanie to jest bycie przy Panu. Pan Jezus pokazuje piękny obraz sługi, który jest posłuszny swojemu Panu i troszczy się, albo nie chce szanować woli Pana. Ten pierwszy sługa też mógł popełniać błędy, mógł źle rozdzielać jedzenie, ale ważne, że chciał słuchać Pana. Tak mamy żyć i pamiętać. Każdy z nas, prosząc Pana o nawrócenie, nie może prosić, żebyśmy byli idealni. Prośmy o to, żeby być blisko Boga. To jest jedyny krok, który możemy zrobić, cała reszta należy do Pana. Pan nieraz musi złamać nasze twarde serca, nasze uparte karky, nasze beznadziejne myślenie, bo sami po ludzku nie damy rady, ani u siebie, ani u kogoś. Nawrócenie to prośba, by być Jego…