Msza poranna w intencji Jolanty

Treść publiczna

Kazanie: - Nawet człowiek, który był przeciwnikiem Kościoła, może otrzymać łaskę nawrócenia; przykładem jest święty Paweł. - Homilia zachęca do rachunku nad codziennymi wyborami, wyciszenia i poświęcania czasu na modlitwę oraz słowo Boże. - Przywołując Martę i Marię, kaznodzieja wskazuje, że troska o sprawy doczesne nie powinna przesłaniać tego, co najważniejsze: spotkania z Bogiem i duchowej rozmowy z drugim człowiekiem.

Homilia o wychowywaniu się słowem Bożym: Gdy zabieramy się do wysłuchiwania komentarza na temat słów przeczytanych, zapewne chcemy: coś więcej wiedzieć, coś więcej rozumieć, przede wszystkim chcemy coś więcej rozumieć dla swojej duszy, mieć więcej tej mądrości Bożej. Tu nie tylko chodzi o powtórzenie tego, co było w Ewangelii, ale o jeszcze większą głębię, którą Pan nam daje przez to wydarzenie. Siostra Faustyna, która wsłuchiwała się w słowo Boże, szukała tej głębi. Szukała tego, co Pan powiedział do Piotra: "Wypłyń na głębię." Wypłynąć na głębię myśli, wypłynąć na głębię rozważań to bardzo piękne, wspaniałe. Dopiero wtedy się rodzimy na nowo i zaczynamy żyć słowem Bożym. Zawsze jesteśmy nastawieni, bo tyle razy słuchamy, a może gdy widzimy tego kapłana, którego już znamy tyle razy i może nam już tyle mówił tych kazań, jak proboszcz w parafii, gdzie jest sam jeden, no to może niektórzy zamykają swoje wtedy uszy i nie słuchają. To się dzieje jakby może automatycznie. Ale dzisiaj na…

Homilia o nawracaniu i wartości modlitwy: I dlatego nie wszyscy go przyjęli i wszędzie się nie pokazywał, a nawet postanowił pościć za to, co robił, że się udał na pustynię i tam pokutował. On mówił, a niektórzy w tradycji kościoła też mówili, że przebywał tam dłużej, nie miesiąc, nie dwa, ale nawet rok. Z tego czytania chciałbym dzisiaj wyciągnąć wniosek, że każdy może być powołany przez Pana Boga, nawet ten, który jest przeciwnikiem Kościoła i Zbawiciela. To może się zdarzyć, tak jak się zdarzyło w życiu świętego Pawła. Ktoś, kto wyrzuca ze swojego serca Boga, może jeszcze powrócić do niego. I takich przypadków mamy w Kościele bardzo wiele. Bardzo wielu właśnie tak się nawracało, będąc daleko od Pana Boga, będąc nawet niewierzącymi ateistami. Nawracali się. Wynalazcy, uczeni, którzy pracowali dla dobra ludzkości, a jednak się w pewnym momencie nawracali i decydowali, że powrócą. Właściwie to oni nie decydowali wtedy, to Pan Bóg za nich decydował, że im dał taką łaskę. Bo wiara jest…