Msza poranna dziękczynna z intencjami

Treść publiczna

Kazanie: - Homilia zachęca, by w obliczu własnej bezradności nie udawać, że wszystko jest w porządku, lecz zwracać się o pomoc do Boga. - Jezus wzywa do wytrwałości w modlitwie: nie należy odchodzić po pierwszym pukaniu, nawet gdy odpowiedź nie przychodzi od razu. - Najważniejszym darem, o który warto prosić, jest Duch Święty: daje mądrość, pokój, siłę, pomoc w przebaczeniu i wytrwaniu. - Bóg nie zawsze usuwa problem, ale może dać siłę, by go unieść, i nie pozostawia człowieka samego.

Homilia – refleksja o Duchu Świętym: Czy ducha otrzymaliście dzięki uczynkom wymaganym przez prawo, czy z powodu posłuszeństwa wierze? Czyż jesteście aż tak nierozumni, że zacząwszy duchem chcecie teraz kończyć ciałem? Czyż tak wielkich rzeczy doznaliście na próżno, a było to rzeczywiście na próżno? Czy ten, który udziela wam ducha i czyni cuda wśród was, czyni to dzięki uczynkom wymaganym przez prawo, czy też z powodu posłuszeństwa wierze? Oto Słowo Boże.

Homilia o modlitwie i Duchu Świętym: Trzeba go nakarmić, a tymczasem w domu nie ma chleba. I właśnie wtedy człowiek odkrywa, że sam z siebie nie ma już czego dać. Każdy z nas może przeżyć podobną noc. Czasem przychodzi taki moment w życiu, kiedy kończą się nasze możliwości. Nie mam już cierpliwości do swoich dzieci. Nie wiem, jak rozwiązać konflikt w rodzinie. Nie mam siły na kolejną walkę z chorobą. Nie wiem, co zrobić z problemem, który od dawna mnie przerasta. Brakuje mi nadziei. I wtedy człowiek może dostrzec, że sam z siebie nie ma już nic. Co robi ten człowiek z dzisiejszej Ewangelii? Nie udaje, że wszystko jest w porządku. Nie próbuje za wszelką cenę poradzić sobie sam, idzie do przyjaciela. Puka do drzwi i mówi: przyjacielu, pożycz mi trzy chleby. Jezus w ten sposób pokazuje nam coś bardzo ważnego. Kiedy kończą się nasze możliwości, nie trzeba się zamykać bezradności. Można pójść po pomoc do przyjaciela, którym jest Bóg. Dlatego Jezus mówi: Proście, a będzie wam dane,…