Msza poranna dziękczynna

Treść publiczna

Homilia o przymierzu i wierności Boga: - Alegoria proroka Ezechiela o Jerozolimie jako niemowlęciu i Bogu jako opiekunie. - Bóg stale pozostaje wierny przymierzu, mimo zerwania go przez Jerozolimę. - Podkreślenie heroicznej wierności i stałości Boga. - Zachęta do wdzięczności za Bożą niezmienność. - Wzmianka o modlitwie do św. Maksymiliana Kolbego.

Homilia o przymierzu i wierności Boga: Zatrzymujemy się kolejnego już dnia nad fragmentem proroka Ezechiela. Dzisiejsze czytanie pochodzi z szesnastego rozdziału tej księgi. Cały szesnasty rozdział jest znacznie bardziej rozbudowany i jest, tak można powiedzieć, pewną alegorią, czyli pewnym obrazem przedstawiającym człowieka, który widząc bezbronne niemowlę leżące gdzieś przy drodze, postanawia się zaopiekować tym niemowlęciem, zatroszczyć się o jego pożywienie, utrzymanie, zamieszkanie, ubranie, słowem o cały byt. I w tej alegorii na końcu Pan Bóg odsłania, że tym niemowlęciem była Jerozolima, a więc miasto, w której znajdowała się świątynia, szczególnie ta związana z obecnością Pana Boga. A tym człowiekiem był sam Pan Bóg. Pan Bóg się zaopiekował swoim ludem z samego początku, kiedy oni nie byli w stanie, byli bezradni, po prostu tak jak niemowlę. I dzisiaj w tym czytaniu, w tym komentarzu właśnie do tej alegorii, Pan Bóg mówi, że to niemowlę, które później wyrosło na piękną…