Msza poranna z kazaniem o miłosierdzju

Treść publiczna

Kazanie o miłości i wytrwałości w modlitwie: - Zachęta, by widzieć Boga jako kochającego Ojca, a nie tylko jako sędziego. - Przypomnienie modlitwy św. Faustyny i wytrwałości kobiety kananejskiej w dotarciu do Jezusa. - Wskazanie na trudności w modlitwie i potrzebę zaufania Bogu. - Przypomnienie roli modlitwy nawet bez słów jako oddania swojego serca Jezusowi.

Kazanie o Bożej miłości i wytrwałości w modlitwie: W dzisiejszym pierwszym czytaniu mogliśmy usłyszeć zdanie: Ukochałem cię odwieczną miłością. To słowo skierowane jest do każdego z nas, bo Bóg zna nas po imieniu. Ważne jest, aby widzieć Boga nie tylko jako sędziego, ale jako kochającego Ojca, Tatę, który nas bardzo kocha. Pan Jezus modlił się w ogrodzie oliwnym: Abba, tatusiu. Siostra Faustyna napisała: Idę przez życie jak dziecko małe, rozpalone o Twoją chwałę. Ewangelia pokazuje, że modlitwa nie zawsze jest łatwa. Kobieta kananejska musiała się przez tłum przebić, była wytrwała. W naszym życiu modlitwa może być utrudniona przez ból czy cierpienie, ale ważne jest, by wytrwać. Św. Jan Vianney uczył prostej modlitwy, kiedy trudno mówić – wystarczy klęknąć przed tabernakulum i oddać Jezusowi serce, On wie, co jest w sercu. Bóg nas kocha i przeprowadzi przez trudności życia. To daje nadzieję. Dziękujmy Bogu za Jego miłość i opiekę.