Msza poranna z dziękczynieniem

Treść publiczna

Kazanie: - Temat: Zderzenie prawa szabatu z prawem miłości; miłosierdzie jest ważniejsze od literalizmu. - Interpretacja: Jezus nie lekceważy szabatu, ale nadaje mu nową wymiar – domincję człowieka i jego zdrowia nad przepisami kultycznymi. - Odwołania: Cytat z Proroka Ozeasza ('Bóg chce miłosierdzia bardziej niż ofiary'). - Przykład: Cytat św. Karola Foucaulda o pozostawieniu brewiarza aby udzielić opieki duchowej choremu. - Refleksja osobista: 'Mamy dwie zdrowe ręce' – pytanie o to, czy służymy Bogu w bliźnim, czy też ręce zamykamy na egoizm. Wyciągnięcie ręki jako znak czynu miłosierdzia. - Wiadomość końcowa: Sąd będziemy liczyć na podstawie miłości.

Homilia o prawie szabatu i miłosierdziu: Umiłowani w Chrystusie Panu, siostry i bracia, święty Łukasz opisuje w dzisiejszej Ewangelii kolizję dwóch praw: prawo szabatu i prawo miłości, które jest ważniejsze. Albo inaczej, czy należy czynić dobrze, czy czynić źle. Odpowiedź Jezusa jest jednoznaczna: nie tylko wolno, ale należy czynić dobrze. Jezus nie mówi tego tylko słowami, ale popiera je czynem. Rzekł do człowieka, stań na środku. Kiedy wstał, stanął na środku i powiedział mu: wyciągnij rękę. A gdy wyciągnął rękę, ręka stała się zdrowa. Jezus odwagą spokojnie broni swoich rad, nie lekceważy ani nie znosi szabatu, lecz daje nową interpretację. Od przepisów dotyczących kultu ważniejsza jest miłość i dobroć. Najważniejsze jest czynienie dobra i ocalenie człowieka, który jest nieszczęśliwy, bo ma uschłą rękę. Dopiero wtedy zachowanie szabatu będzie dla Boga miłe, jeśli będzie płynęło z serca kochającego. Jezus uczy, że służyć Bogu to także służyć Mu w drugim człowieku. Jak czytamy u…