Msza powszednia z kazaniem o miłosierdzii

Treść publiczna

Homilia o niebie i Maryi: - Maryja już w życiu ziemskim „żyła w niebie” jako sposób życia w Bogu. - Wartość ofiary i zaangażowania w pomoc bliźnim oraz wezwanie, by iść i nieść Boga innym. - O. K. walczącego ze złem oraz nadzieja zwycięstwa i życia wiecznego. - Maryja jako wzór i zapowiedź przeznaczenia wiernych. - Zachęta do naśladowania Maryi w codziennym życiu, modlitwie i wierze.

Homilia o niebie i Maryi: Drodzy bracia i siostry, dzisiaj Kościół mówi nam coś niezwykłego, niezwykle prostego, a jednocześnie niezwykle mocnego. Maryja jest tam, dokąd my dopiero zmierzamy. W Ewangelii widzimy niewiastę obleczoną w słońce. Widzimy Maryję, która idzie do Elżbiety, a pomiędzy tymi dwoma obrazami jest cała jej historia – kobiety z Nazaretu, która powiedziała Bogu: niech mi się stanie. Ta kobieta została wzięta do nieba. Ale zobaczmy, ona, nasza Matka Maryja, nie czekała, aż niebo zacznie się dopiero po jej śmierci. Ona już w swoim życiu żyła niejako w niebie, bo warto postawić sobie pytanie, czym jest niebo. Niebo to nie jest przede wszystkim miejsce, ale sposób życia, naszego życia w Bogu. To być tak blisko Boga, że całe nasze istnienie jest odpowiedzią na Jego miłość. Kiedy dowiaduje się, że Elżbieta potrzebuje pomocy, nie mówi: to nie moja sprawa, ani nie ma wyjaśnień, bo to przecież ona teraz potrzebuje pomocy. Maria wstaje i idzie z pośpiechem. To jest bardzo…

Rozważanie o wspólnocie pielgrzymki: Każdy z nas, wyruszając z Tomaszowa i okolic, z powiatu, wyszedł jako nieznajomy. Wyszliśmy jako sąsiad, kolega, ale stojąc już na szczycie jasnogórskim, staliśmy się sobie bliscy. Stał się brat, stała się siostra, nie był już kolega, ale może po części przyjaciel. Wyszliśmy osobno, a staliśmy się wspólnotą, staliśmy się rodziną. Ten szczyt, na którym stoimy, nie będzie nas więcej dzielił, ale schodząc z tego szczytu, wrócimy jako wspólnota, wrócimy jako rodzina. Każda pielgrzymka ubogaca drugim człowiekiem. Cieszymy się sobą, ponieważ wiemy, że ten czas jest krótki. Tomaszowska pielgrzymka trwa sześć dni i na te sześć dni oczekujemy przez cały rok, wierząc, że poznamy kogoś, kto może ukoi nasze serce, wysłucha nas, ale również pobędzie z nami przez krótki czas. Te znajomości pozostaną i to jest łaska od Pana Boga. Elżbieta przyjęła Maryję. Maryja pozostała u Elżbiety jeszcze trzy miesiące, czyli do czasu rozwiązania. To był czas wystarczający, a…

Homilia o pielgrzymkach i Maryi: Kochani, drodzy pielgrzymi kaliskiej, 389 już pielgrzymki najstarszej, bo przecież pierwsza wzmianka o niej jest z roku 1607, czyli 419 lat temu już wyruszają z Kalisza właśnie od Józefa do Maryi i od Maryi do Józefa, bo w tym czasie też powstał obraz kaliski, który ma też 400 lat. I właśnie to pielgrzymowanie jest bardzo mocno wpisane w życie całego naszego grodu nad Prosną, naszego Kalisza, a później już oczywiście teraz jeszcze poszerzone tak, jak to inne pielgrzymki mają w wymiarze diecezjalnym. Przywożę Wam, jak powiedziałem w wystąpieniu, pozdrowienia od strony św. Józefa z Kalisza, ale też i zapewnienie o modlitwie za Was, szczególnie podczas apeli jasnogórskich grupy złotej, tych duchowych pielgrzymów, którzy codziennie o 20:30 gromadzą się przed cudownym obrazem świętego Józefa w Kaliszu i modlą się za was i wasze intencje, różnego rodzaju intencje, przyniesione w plecaku, przyniesione w sercach właśnie was wszystkich. Ten ścisły związek, jak…

Kazanie o hymnie Magnificat: A dzisiaj chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na przepiękny hymn, który wyśpiewała Maryja właśnie po pozdrowieniu najpierw przez Elżbietę. Maria pod wpływem Ducha Świętego śpiewa ten hymn radości i uwielbienia: "Wielbi dusza moja Pana i raduje się Duch mój w Bogu, Zbawicielu moim, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte." Ten hymn uwielbienia jest codziennie śpiewany w Nieszporach, to Magnificat, i w bardzo podniosłych uroczystościach śpiewamy go, tak jak śpiewamy Te D. L.: "Ciebie Boga wysławiamy." Tak też bardzo często w różnych uroczystościach śpiewamy ten…

Ho…