Msza niedzielna z kazaniem o wiary

Treść publiczna

Homilia o wierze i modlitwie: - Wiara to łaska, która łączy z Bogiem i wymaga zaufania oraz wypełniania Jego woli. - Potrzeba modlitwy jako rozmowy z Bogiem, by ukształtować stałą i silną wiarę. - Przykład Jezusa modlącego się na górze po cudzie rozmnożenia chleba. - Doświadczenie Boga wymaga ciszy i pustynnych miejsc. - Ziemia święta, Jasna Góra i pielgrzymowanie jako źródło miłosierdzia.

Rozważanie o doświadczeniu Boga i pielgrzymowaniu: - Pragnienie zobaczenia Boga i Jego obecności jako ważne doświadczenie duchowe. - Bóg objawia się w różny sposób, często przez delikatny znak lub dotyk. - Święci, jak Ojciec Pio, św. Józef z Kupertynu i św. Franciszek, mieli mistyczne doświadczenia uniesień. - Zachęta do pielgrzymowania i głębokiej modlitwy jako drogi umocnienia wiary i otrzymania mocy Bożej.

Homilia o wierze i modlitwie: Kochani, przeżywając dzisiejszą niedzielę, słuchamy w liturgii słowa na temat spotkania Boga, Boga, który posiada szczególną moc względem ludzkiej natury. Drodzy, Panie Jezu w dzisiejszej Ewangelii mówi do Piotra: Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary? Święci mówią, że są dwa rodzaje wiary. Wiara w ogóle jest łaską. Jeżeli ktoś wierzy, to znaczy, że odpowiedział na łaskę Bożą. Wierzyć to znaczy ufać Bogu i wypełniać Jego wolę. Czasem można tylko wierzyć w istnienie Boga, ale Pismo Święte tego nie nazywa wiarą. Ufać Bogu i wypełniać Jego wolę - to jest podstawa, żeby być zbawionym. To jest minimalna wiara, ale potrzebna jest też wiara do czynienia cudów. Jezus pytał: Czy wierzysz, że mogę to uczynić? I powiedział do apostołów, że gdyby mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, mogliby powiedzieć górze, żeby się przeniosła w morze, a tak by się stało. Maleńka, niezachwiana, stała wiara jest pewna. Tutaj św. Piotr miał wiarę, apostołowie też, ale była to wiara…

Rozważanie o doświadczeniu Boga i pielgrzymowaniu: Mierzesza, Abrahama, podobnie Eliasza, doświadczenie Boga, czy pragnienie zobaczenia Boga ma każdy. Chciałby Boga zobaczyć, możesz mówić, że chce Go zobaczyć, a Pan Bóg mówi mu, że nie zobaczy Go, bo nikt na ziemi Boga nie może zobaczyć. Ale tak jak i Abraham mówi Pan Bóg, że dam Ciebie poznać, dam Tobie poznać swoją obecność, postawię Cię w rozpadlinie skały, jak będę przechodził, położę na Twoim ramieniu rękę i zobaczysz mnie od tyłu, jak będę przechodził. Kiedy pielgrzymujemy, kiedy Boga prosimy, kiedy się długo modlimy, nie zawsze wyprosimy to, o co prosimy, o to, o co chcemy. Pan Bóg ma inne doświadczenia. On pragnie większego dobra. Dla nas nie samy sobie wyobrażamy. Ale to doświadczenie położenia ręki na naszym ramieniu to jest coś niesamowitego. To sprawia, że jesteśmy umocnieni, że czujemy się szczęśliwi, że to, co Pan Bóg nam obiecuje, w którymś momencie może się spełnić, jak będzie taka wola Boża, a nieraz się rzeczywiście…