Msza poranna w intencji dziękczynno-błagalnej

Treść publiczna

Kazanie: - Jezus jest przedstawiony jako źródło kierunku i stabilności; bez Niego życie może stać się pustym ruchem i zagubić się w ludzkich ambicjach. - Na przykładzie Szawła/Pawła kazanie przestrzega przed religijną gorliwością skupioną na własnym „ja”, która nie prowadzi do spotkania z Bogiem i może krzywdzić innych. - Rozważając Martę i Marię, kaznodzieja podkreśla, że służba i codzienne obowiązki nie powinny zastępować obecności, słuchania i relacji z Jezusem. - W rodzinie ważniejsze od materialnego dobrobytu jest dawanie bliskim czasu, miłości i obecności; praca oraz troska o dom mają temu służyć.

Homilia o bliskości z Jezusem: Jezus jest ostoją naszej stabilności na ziemi. Stanowi pełnię czasu. Bez Niego nasze życie na ziemi jest tylko ruchem, ruchem pustym, bez wyznaczonego kierunku. Bez Niego jesteś narażony na ryzyko zagubienia się w labiryncie ludzkich ścieżek, wypłukanych ludzkimi ambicjami, pustymi pragnieniami, małostkowymi przyjemnościami i przeciętnością. Nie trać z oczu Jezusa, moje dziecko. Nie umieszczaj swego ja między sobą a Nim. Idź blisko Niego. On jest drogą, ponieważ jest prawdą i życiem. Dziecko moje, stracić Jezusa nawet na krótko to największe nieszczęście, jakie może się przydarzyć. Stracenie Go na zawsze byłoby całkowitą klęską twego życia. Można być bardzo religijnym, bardzo gorliwym w działaniach religijnych, bardzo aktywnym działaczem w kościele i nie spotkać się z Bogiem. Robić to dla własnego ja, aby siebie dowartościować, siebie uspokoić i siebie dobrze religijnie zdefiniować. Przykładem takiego pomylonego życia jest Szawel. Przed chwilą sam…

Homilia o nawróceniu Szawła: Dlaczego mnie prześladujesz w moich dzieciach, moich braciach, moich siostrach? Trzy lata kontemplacji, trzy lata modlitw, trzy lata przewartościowania swojego życia, zatrzymania się w tej wielkiej religijnej gorliwości, która tak naprawdę rozpoczynała się i kończyła na własnym ja. Musiałem w świetle Chrystusa, w świetle poznania i spotkania Boga w Jezusie Chrystusie zmartwychwstałym, przeinterpretować cały Stary Testament, całe swoje życie, wyjść z tej pomylonej religijności, osadzonej tak naprawdę na człowieku, a nie na Bogu. Choć wiadomo, że w religijności, w wierze potrzeba i Boga, najpierw Boga, bo ta jest łaską, jego światła, jego mądrości, i potrzeba odpowiedzi, współpracy, zmagania się, przychodzenia do Boga. To jest relacja, to jest przymierze, gdzie z jednej strony Bóg, a z drugiej strony ty. Niektórzy interpretatorzy mówią, że Paweł w Arabii, w tym życiu ukrytym, trzy lata też już ewangelizował. Że znając jego nerw, jego temperament do tego,…

Homilia o spotkaniu z Jezusem w sercu: Nawet wtedy, gdy On przychodzi tak blisko do naszego domu, jak przyszedł dzisiaj w Ewangelii do domu Marty i Marii w Betanii. Panie, przychodzisz do mojego serca, do domu mojego serca, bo chcesz uczynić je swoim domem. Ty potężny, święty, przemieniający, uświęcający, uzdrawiający. A ja Cię przyjmuję i jestem de facto tak zjednoczony i zjednoczona z Nim, a jednak nie ma zjednoczenia, bo już bliżej Bóg nie może przyjść. Myśmy się tak trochę oswoili z Komunią Świętą, opłatkiem, a to jest potężny Bóg, wszechmocny Bóg, który występował na Górze Synaj w Starym Testamencie, cała była w ogniu i cała drżała. Potężny Bóg. Ty mały, a On potężny. Jak trudno się zjednoczyć z Nim. Jak trudno się z Nim spotkać, choć idzie się na spotkanie z Nim, bo przecież po co przyszliśmy tutaj? Jak trudno się spotkać, gdy się idzie na spotkanie z Nim na modlitwę, na adorację, na niezwykłe, niepowtarzalne spotkanie, na Eucharystię. Jak trudno się z Nim spotkać. Nie dlatego,…

Kazanie o spotkaniu z Jezusem i wartości obecności: Potrafią nas ważne sprawy tego świata, ważne troski tego świata, nasze troski, wyprowadzić z relacji z Nim nawet w świątyni, gdy jesteśmy, gdy jesteśmy w Jego domu. Tak jak Jezus jest dzisiaj w domu Marty, a ta choć usługuje Jemu, jest bardzo aktywna, to się z Nim nie spotyka, nie poświęca Mu czasu. Taka sytuacja może się też wydarzać w naszych…