Msza poranna z czytaniem listów św. Pawła

Treść publiczna

Kazanie o wierności i powołaniu: - Św. Paweł jako wzór wiernej drogi powołania od Damaszku. - Przestroga przed przywiązaniem do starych tradycji kosztem nowości S. W. II. - Znaczenie wierności w kapłaństwie, życiu zakonnym i małżeństwie. - Post jako oczekiwanie na krzyż i śmierć oraz wzmocnienie woli. - Zachęta do prośby o dar wierności i umocnienie wiary, nadziei i miłości.

Kazanie o wierności i powołaniu: Święty Paweł wierzył, że ta droga, do której powołał go Chrystus na drodze do Damaszku, to jest ta jedyna, która jest słuszna, prawdziwa, która prowadzi do życia i zbawienia. Dialog Jezusa z faryzeuszami pokazuje, że byli przywiązani do tradycji, do starych przepisów, do prawa. Podobnie dziś niektórzy przywiązują się do tradycji trydenckiej, do Kościoła łacińskiego i nie chcą od niej odstąpić, uważając, że to, co nowe, to jest złe, szczególnie zmiany po S. W. II. Pewne zmiany jednak następują z czasem i rozwojem. P. E. nie wyglądały tak jak dzisiaj – apostołowie gromadzili się w domach, stawiali na stole wino i chleb, łamali je, błogosławili, modlili się. Powtarzali słowa Pana: 'Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. Bierzcie i pijcie, to jest moja Krew, wylana za was, dla waszego zbawienia. Krew nowego przymierza' – a nie starego przymierza z Mojżeszem, lecz tego, które Jezus zawiera ze swoim ludem, kto do niego przylgnie i uwierzy. Stare bukłaki…