Msza poranna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie o wierze i uczniach Jezusa: - Hiob jest przykładem człowieka, który trwa przy Bogu mimo niezawinionego cierpienia i utraty; przez trudności jego pobożność prowadzi ku głębszej wierze. - Kaznodzieja przestrzega, że zewnętrzne praktyki religijne mogą nie wynikać z prawdziwej wiary. - Uczniowie cieszą się z mocy otrzymanej od Jezusa, ale ważniejsza jest pewność, że ich imiona są zapisane w niebie; wierni zostali nazwani po imieniu na chrzcie.

Kazanie o wierze i przywileju apostołów: Moi drodzy w Chrystusie Panu, siostry i bracia, drogie dzieci z grupy córek Maryi, które tak rano wstałyście dzisiaj, chciałbym poruszyć dwa króciutkie tematy. Pierwszy z pierwszego czytania, kiedy Pan Bóg błogosławi skruszonemu Hiobowi. Przypomnę szczególnie dzieciom, że Hiob jest symbolem kogoś, kto wierzy, a po ludzku nic mu się nie układa. Ma jakąś wiarę w Pana Boga. Ale Pan Bóg mu nie błogosławi, tak jak się to rozumie w języku starotestamentalnym. W Starym Testamencie uważano, że ten, kogo Pan Bóg kocha, temu daje błogosławieństwo, czyli piękną rodzinę, majątek, dbałość o życie. A w Księdze Hioba widać niezawinione cierpienie, umowę między Panem Bogiem a Szatanem. Szatan mówi: nie będzie Hiob pobożnym, jak mu zabierzesz wszystko, bo teraz nie ma na co narzekać. Ma żonę, dzieci, majątek. Jeśli mu wszystko zabierzesz, przestanie wierzyć i wychwalać Pana Boga. Widać w tej księdze zmianę Hioba — traci wszystko, lecz nie przeklina Pana Boga,…