Msza poranna z chrztem i ofiarą pierwocin

Treść publiczna

Wprowadzenie i rozważania o Maryi: - Powitanie wiernych, w tym metropolity częstochowskiego arcybiskupa Wacława i biskupów. - Rozważania o wniebowzięciu Maryi jako drodze do życia wiecznego. - Zachęta do modlitwy i włączenia się w duchową ofiarę.

Czytania biblijne i homilia: - Przypomnienie znaczenia Maryi w historii zbawienia i wezwanie do wiary. - Podkreślenie zmartwychwstania Chrystusa jako fundamentu nadziei. - Wskazanie na autentyczny związek człowieka z Bogiem i działanie Ducha Świętego.

Rozważanie o odwadze i zaufaniu Maryi: Maria została u Elżbiety około trzech miesięcy, a potem wróciła do domu. Drodzy bracia i siostry, Łukasz mówi nam, że Maria podjęła się tej podróży i pospieszyła do miasta. My również wyruszyliśmy w podróż i mamy konkretny cel: jesteśmy tu, gdzie teraz jesteśmy. I może niektórzy zastanawiają się, jaki to ma sens. Czemu się tak męczyć, przyjmować tyle trudności, nawet upały doskwierały. Jaki to ma sens? Myślę, że każdy, kto przychodzi na to miejsce, kto ma zaufanie do Matki, do Maryi, zawsze odczuwa jej mocne spojrzenie, silną obecność. Tutaj jest nas wielu, ale Ona patrzy na każdego indywidualnie. Widzi do twojego serca i wie, czego teraz potrzebujesz, co jest dla ciebie najważniejsze. Ewangelia mówi nam, że Maria została przy Elżbiecie trzy miesiące, a potem wróciła do domu. My jednak nie wrócimy do domu. Dla niektórych ta podróż jest połączona z lękiem, z niepewnością. Może coś się boimy, strach czai się w sercu, ale pamiętaj, dzisiaj wrócisz…

Modlitwa i refleksja po przyjęciu Komunii Świętej: O Panie Jehowa, Boże mój, wznieś mnie, a proszę Cię o to, co poruszy moje serce. Chór śpiewa. Na dworach bogatego Świętego jak wino jest. Świat mnie napełnia, o, o, o, przebodź to, co we mnie drzemie. Modlimy się: Panie, z radością przyjęliśmy zbawczą sakrament i prosimy Cię, udziel nam łaski, abyśmy przez wstawiennictwo błogosławionej Panny Maryi, którą zabrałeś do nieba, mogli osiągnąć chwalebne zmartwychwstanie przez Chrystusa, naszego Pana. Dziękuję za to zgromadzenie, za ten błogosławiony czas i wierzę, że każdy z nas wróci do domu choć trochę lepszy. Jest wiatr pędzący, wiatr rozumiany, a także wiatr empatyczny. Wszystkiego tego potrzebujemy, bo świat wokół nas wtedy staje się naprawdę piękniejszy. Niech to wszystko nam się spełni. A co jeszcze ważne, pamiętajcie, że człowiek może przejrzeć jakiś błąd, może przejrzeć jakąś słabość, ale kiedy to wszystko odda Chrystusowi, kiedy zwróci się do Chrystusa, znowu staje się silny.…

Homilia o W. M.: To nie przypadek, że akurat w tych dniach na Jasną Górę zmierzają pielgrzymki. Przez wyrzeczenia i trud droga pielgrzyma nakłada się na tajemnicę wniebowzięcia Maryi, czyli jej pielgrzymki do niebios. Mamy ten sam cel, co i ona. Celem ludzkiego życia jest przylgnięcie do Boga, które nazywamy niebem. Nasze drogi i jej droga to jeden szlak i jeden cel. Pielgrzymi śpieszą się tu tak, jak i ona śpieszyła się do Elżbiety, jak i ona śpieszyła na pustynię, o czym czytaliśmy w apokaliptycznej wizji Jana. Droga do nieba zaczęła się już w chwili nawiedzenia. Dlatego Kościół na tę uroczystość przeznacza właśnie Ewangelię o nawiedzeniu Elżbiety, abyśmy mogli łatwiej zobaczyć i uwierzyć, że nasze zmierzanie do nieba zaczyna się już tu na ziemi, w naszych pielgrzymkach, w naszym zmierzaniu do drugiego człowieka, kiedy niesiemy Mu Jezusa, a kończy się w nieskończoności. Wniebowzięcie jest tak naprawdę uchyleniem się nieba dla człowieka. W Apokalipsie usłyszeliśmy słowa o bramie…

Rozważanie o M. M.: Popatrzmy jeszcze raz na ikonę. Kim ona jest dla nas? Matką. To słowo nabiera przedziwnego blasku w tajemnicy dzisiejszej uroczystości. Matka bowiem rodzi do życia doczesnego, a ona, Miriam, otwiera Cię na życie wieczne, otwiera Ci niebo. Miriam otrzymała od Boga specjalne władanie nad duszami, aby je odżywiać i przyczyniać się do ich wzrastania w Bogu. Święty Augustyn mówi nawet, że w tym życiu wszyscy wybrani dostępują schronienia w łonie Maryi i ujrzą dzień wtedy, gdy ta dobra Matka…