Msza poranna w intencji zmarlego H. S.

Treść publiczna

Homilia o pychy i upadku: - Refleksja o pychą władcy Tyru, który zapomniał, kim jest - Przestroga, by nie przeceniać własnych możliwości i nie popadać w pychę - Wezwanie do pokory i świadomości ludzkich ograniczeń

Homilia o pychy i upadku: Nie wiemy, jak miał na imię, ale Pan Bóg mówi do niego: Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, mówiłeś, jestem Bogiem, ja zasiadam na boskiej stolicy w sercu mórz. A przecież Ty jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem i rozum swój chciałeś mieć równy rozumowi Bożemu. Dlatego sprowadzam na Ciebie cudzoziemców, najstroższych spośród narodów. Dlaczego w ogóle Pan Bóg zajmuje się jakimiś pogańskimi miastami? Bo tu nie ma żadnej wyroczni skierowanej do narodu wybranego. Czy te pogańskie miasta nie mogły sobie żyć spokojnie swoim rytmem, miały swoje wierzenia? I to nagle Pan Bóg jakby da im pszczyczkę przeżoni z Panem Bogiem? Z tymi wierzeniami, które nie mają nic wspólnego z Panem Bogiem. Oczywiście to nie znaczy, że Pan Bóg nie ma władzy nad nimi, tylko że oni się Panem Bogiem nie przyjmowali. I pogański władca Tyru dzisiaj dostaje właśnie wskazówkę, czy raczej zostaje osądzony, że zapomniał, kim jest. Tak bardzo był przekonany o własnej potędze, własnych…