Msza niedzielna w intencji zmarłych

Treść publiczna

Kazanie: - Porażki mogą uczyć, ale szczególnie bolesne jest zmarnowanie wyjątkowej życiowej szansy. - Goście z przypowieści byli tak pochłonięci codziennością, pracą i emocjami, że nie dostrzegli wagi królewskiego zaproszenia; homilia zachęcała do zastanowienia się, co zajmuje miejsce Boga. - Szata weselna została przedstawiona jako znak godności i przyjęcia daru Boga, a nie nagroda za bycie „wzorowym chrześcijaninem”. - Wezwanie do odkrywania Eucharystii jako uczty Króla i przyjęcia „szaty miłości i prawdy”.

Homilia o straconych szansach w życiu i przypowieści o uczcie: Dzień dobry. Czym dziś jest to Słowo Boże? Myślę sobie, że każdy z nas ma świadomość, że były w naszym życiu takie momenty, w których ponosiliśmy porażki. Niektóre dotyczyły spraw błahych i powtarzalnych, takie, które mogły się jeszcze wydarzyć. Wtedy łatwiej nam było przełknąć gorycz i iść dalej. Znacznie trudniej, jeżeli przegraliśmy w jakimś ważnym momencie, jak gol stracony w samej końcówce albo prowadzenie oddane na ostatniej prostej. Mimo to, z każdej porażki można wyciągnąć wnioski i zebrać naukę na przyszłość. Te porażki są w stanie nas uczyć, czasem nawet bardziej niż zwycięstwa. Myślę jednak, że jest coś jeszcze gorszego i bardziej bolesnego niż porażka w naszym życiu - to marnowanie naprawdę dogodnej okazji na coś wyjątkowego. Chyba jeszcze gorsze jest to poczucie, że straciło się jakąś szansę życia. Przypowieść Pana Jezusa o królewskiej uczcie weselnej to właściwie kompilacja takich właśnie straconych szans. U…

Kazanie o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny: Patrzymy teraz na Ciebie, Maryjo. Patrzymy w niebo i widzimy, jak królujesz nad nami. Ale to królowanie nie jest wyniosłością. Nie zatraciłaś swojej pokory, swojej opiekuńczości. Znów patrzysz na nas matczynym sercem. Matczyną troską otaczasz serce każdego z nas. Nadal możemy cieszyć się tym, że jesteś blisko. Choć dzieli nas przestrzeń zupełnie innego życia, to nie czujemy się opuszczeni. Doświadczamy Twojej bliskości i czułości nawet teraz, a może i zwłaszcza teraz, gdy w rękach trzymamy różaniec. Prosimy Cię, Panie Jezu, otwieraj nasze serca, byśmy przyjmowali Maryję z jej miłością, z jej opiekuńczością, byśmy jej zawierzali wszystkie nasze troski.