Msza poranna w intencji dziękczynna

Treść publiczna

Kazanie - Rozważanie o oliwie i miłości: - Oliwa symbolizuje cichą, niewidoczną miłość i żywą relację z Bogiem. - Św. Augustyn wskazuje, że naczynia to uczynki, a oliwa to wnętrze wiary. - Miłości nie można pożyczyć – każdy staje przed Bogiem z własną relacją. - Źródłem oliwy jest krzyż Chrystusa, miejsce prawdziwej miłości, nawet jeśli kosztuje. - Wezwanie do czuwania na wzór pań roztropnych w przypowieści.

Rozważanie o oliwie i miłości: Ten obraz zmusza nas do pytania: czym jest ta oliwa? Co to takiego? Święty Augustyn, którego dzisiaj wspominamy, mówi, że naczynia to zewnętrzne uczynki, gesty, które wykonujemy, a oliwa to coś, co jest w środku. To cicha, niewidoczna dla świata miłość. To jest żywa relacja z Bogiem. Lampa bez oliwy jest jak pusta obudowa i nic nie jest warta, bo nie spełnia swojej funkcji. Jest scena, która po ludzku, po chrześcijańsku może nas uburzać. Pany roztropne poszły do pan nieroztropnych i proszą, żeby pożyczyły im oliwy. Czy to brak miłosierdzia? Nie. To nie brak miłosierdzia. J.R., który pochylił się nad tym słowem, tłumaczy trafnie, że żywej relacji z Bogiem nie da się pożyczyć. Przed Bogiem stajemy z tym, co sami zgromadziliśmy. Powstaje pytanie: skąd wziąć tę oliwę? Święty Paweł w pierwszym czytaniu odpowiada, że gdy świat przez mądrość nie poznał Boga, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenie słowa zbawić świat. Prawdziwym źródłem oliwy jest krzyż…